In een wanhopige poging haar ex te bereiken, komt Olivia tot de pijnlijke conclusie dat haar liefdesleven altijd verbonden zal zijn aan haar trans identiteit.
In Als de man van huis is gaat actrice en maker Elizabeth Wenting op zoek naar de positie van de trans vrouw in begeerlijke context. Want hoe verhoud je je tot seksualiteit en liefde in een wereld die jouw identiteit ter discussie stelt, en hoe vind je vervolgens veiligheid in je eigen lichaam en keuzes? In een serie vlotte theatrale monologen neemt Elizabeth je mee in het perspectief van de exoot, waarover een gevaarlijk dunne lijn tussen idolisme en afkeer bestaat.
De voorstelling is een pleidooi voor trans seksueel bestaansrecht en romantische authenticiteit. Als de man van huis is bevraagt de omgangsvormen die we stilletjes normaal zijn gaan vinden en welke rollen stereotypes en onze (geïnternaliseerde) transfobie daarin spelen, werkend vanuit zelfconstructie in plaats van destructie. Een la Voix Humaine met radicale zelfliefde als enige laatste redmiddel.
Biografie
Elizabeth Wenting (1997) heeft een grote interesse in wat mensen beweegt en het vertellen van verhalen. Ze studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en The American Academy of Dramatic Arts in New York, en werkt als actrice, schrijfster, film- en theatermaker en gastdocent. Haar werk wordt getypeerd door de eeuwige hang naar verbinding, waarin ze haar eigen ervaringen inzet en thema's aanraakt als (trans- en queer)identiteit, mentale gezondheid en het intergenerationele. Met Als de man van huis is maakt ze haar solodebuut.
**Credits **
Concept, scenario & spel: Elizabeth Wenting
Techniek: Sarah Zuidema
Videografie: Laura Renkens
Muzikale ondersteuning: Flix Draisma
Eindregie: Anniko Delvoije Artistieke begeleiding: Chris de Vries i.o.v. Het Theaterschip Posterbeeld: Anouk Westhoff i.s.m. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
Met dank aan: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
*In a desperate attempt to reach her ex, Olivia discovers the unbreakable ties between her love life and her trans identity.
In When the Man's Away, actress and maker Elizabeth Wenting seeks to find the position of the trans woman in the context of desire. How do you relate to sexuality and love in a world that continues to question your identity? And how do you find safety in your own body and choices? In a series of quick theatrical monologues, Elizabeth explores the perspective of the exotic, a figure caught on a dangerously thin line between idolism and aversion.
The performance is a plea for trans sexual rights and romantic authenticity. When the Man's Away questions normalised social conventions and the roles stereotypes and our (internalised) transphobia play within them, working from self-construction instead of destruction. A La Voix Humaine, with radical self-love as the one and only remedy.
**Biography **
Elizabeth Wenting (1997) studied at the School voor Journalistiek in Utrecht and the American Academy of Dramatic Arts in New York. She works as an actress, writer, film and theatre maker, and guest lecturer. Her work is characterised by an everlasting longing for connection, in which she draws on her own experiences and touches on subjects like (trans and queer) identity, mental health, and the transgenerational. With When the Man's Away, she makes her solo debut.
Credits
Concept, script & performance: Elizabeth Wenting
Technical support: Sarah Zuidema
Videography: Laura Renkens
Musical support: Flix Draisma
Director: Anniko Delvoije
Artistic guidance: Chris de Vries on behalf of Het Theaterschip Poster design: Anouk Westhoff i.c.w. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
With thanks to: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
Collectief Wræth onderzocht hoe zij de volgende stap konden zetten met hun live AI-acteur Tommy. Vanuit dit onderzoek ontstaat al snel het idee om een voorstelling te maken over én met AI: een samenwerking tussen een menselijke en een kunstmatige performer. Een toneelstuk over Darwin en LUX, een kluizenaar en zijn perfecte creatie. Geïnspireerd door Pygmalion, Pinokkio en een vleugje Siddharta.
Maar is dit de juiste stap om te nemen? Brengt AI nieuwe creatieve mogelijkheden voor de kunsten, of is het een overbodig element dat ons vakgebied zelfs in gevaar brengt? Collectief Wræth weet het ook niet.
Daarom nodigen zij je graag uit om deel te nemen aan het gesprek en jouw expertise te delen. Moet dit stuk wel worden opgevoerd? Vel jij je oordeel over hun experiment? Kom kijken en laat ze weten wat jij denkt: is dit een volgende stap vooruit, of juist een stap in de verkeerde richting?
Het tweekoppige theatercollectief maakt experimentele sci-fi met een AI-acteur. Ze willen zorgeloos dromen over problemen van later en het middenpad bewandelen tussen angst en begrip. Met veel techniek en leuk haar zijn ze door verschillende onderzoekstrajecten aangekomen op een punt waarbij de ethiek van bestaansrecht in twijfel wordt getrokken.
Biografieën
Barend Boes Kaptein (2001) noemt zichzelf ontwerper van beeld en betrokkenheid. Hij is de bedoeling vergeten, en dat vindt hij prettig, begrijp hem niet verkeerd. Want in het ‘ongevondene’ kan de werkelijkheid zich ontvouwen. In 2024 studeerde hij af aan de Fontys Academy of the Arts met zijn eindregie R.U.R., een techniekgedreven zoektocht naar menselijkheid, geïnspireerd door kunstmatige intelligentie. Dit onderwerp leeft voort binnen collectief Wræth. Over de samenwerking zegt hij: "We leasen bij elkaar een hersenhelft. Toch kan ze me blijven verrassen. Ik geloof dat we op ons veertigste per ongeluk een cult zullen starten." Naast Wræth gaat hij met collectief MOS oprechte connecties aan door verbeelding, betreedt hij de planken met kleuters, kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen, en maakt hij graag multimediale beeldende werken. Zijn missie: de kunsten futureproof maken.
Robyn Terpstra (2002) zei op vierjarige leeftijd na haar eerste theaterbezoek: "Dit wil ik ook doen." En zo geschiedde het. Ze ziet zichzelf als theatraal duizenddingendoekje: ze maakt, schrijft, speelt en dagdroomt vooral heel veel. Zo maakte ze een afstudeervoorstelling waarin opera, teksttheater en een persoonlijk familieverhaal elkaar ontmoetten, stond ze op de planken met een cabaretvoorstelling over het autismespectrum, vertelde ze het verhaal van stervende fantasiewezens in een kasteelruïne, en maakte ze haar eigen versie van The War of the Worlds. De verbeelding staat altijd voorop. Omdat ze veel van sci-fi houdt, voelde The Tommy Project als een logische stap. Over de samenwerking met Barend zegt ze: "We hebben samen ons eigen micro-universum gebouwd, en iedereen is welkom om op bezoek te komen."
Credits
Maker, schrijver en speler: Barend Boes Kaptein
Maker, schrijver en speler: Robyn Terpstra
Ontwikkeld in samenwerking met: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, het Amarte fonds en het Curiosity cafe.
*Collective Wræth investigated how they could take the next step with their live AI actor Tommy. This investigation quickly led to the idea of creating a performance about and with AI: a collaboration between a human and an artificial performer. A play about Darwin and LUX, a hermit and his perfect creation. Inspired by Pygmalion, Pinocchio and a touch of Siddhartha.
But is this the right step to take? Does AI bring new creative possibilities for the arts, or is it a superfluous element that even jeopardises our field? Wræth doesn't know either.
That's why they would like to invite you to join the conversation and share your expertise. Should this play be performed? Will you pass judgement on their experiment? Come and see, and let them know what you think: is this the next step forward, or a step in the wrong direction?
The two-person theatre collective creates experimental sci-fi with an AI actor. They want to dream carelessly about future problems and walk the middle path between fear and understanding. Through various research projects, they have arrived at a point where the ethics of their right to exist are being questioned.*
*Biographies
Barend Boes Kaptein (2001) calls himself a designer of image and engagement. He has forgotten his purpose — and he likes that, don't get him wrong. Because reality can unfold in the undiscovered. In 2024, he graduated from the Fontys Academy of the Arts with his final production R.U.R., a technology-driven quest for humanity, inspired by artificial intelligence. This subject lives on within Wræth. About the collaboration he says: "We lease each other a brain hemisphere. Yet she continues to surprise me. I believe that when we turn forty, we will accidentally start a cult." In addition to Wræth, he forms genuine connections through imagination with the MOS collective, taking to the stage with toddlers, children, young people, adults and the elderly, and enjoys creating multimedia visual art. His mission: to make the arts future-proof.
Robyn Terpstra (2002) said at the age of four after her first visit to the theatre: "I want to do this too." And so it came to pass. She sees herself as a theatrical jack-of-all-trades: she creates, writes, acts and above all daydreams a great deal. She created a graduation performance combining opera, text theatre and a personal family story, took to the stage with a cabaret performance about the autism spectrum, told the story of dying fantasy creatures in a castle ruin, and created her own version of The War of the Worlds. Imagination always comes first. Because she loves sci-fi, The Tommy Project felt like a logical step. About her collaboration with Barend she says: "Together, we have built our own micro-universe, and everyone is welcome to visit."
Credits
Creator, writer and performer: Barend Boes Kaptein Creator, writer and performer: Robyn Terpstra Developed in collaboration with: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, the Amarte Fonds and Curiosity Cafe
In een wanhopige poging haar ex te bereiken, komt Olivia tot de pijnlijke conclusie dat haar liefdesleven altijd verbonden zal zijn aan haar trans identiteit.
In Als de man van huis is gaat actrice en maker Elizabeth Wenting op zoek naar de positie van de trans vrouw in begeerlijke context. Want hoe verhoud je je tot seksualiteit en liefde in een wereld die jouw identiteit ter discussie stelt, en hoe vind je vervolgens veiligheid in je eigen lichaam en keuzes? In een serie vlotte theatrale monologen neemt Elizabeth je mee in het perspectief van de exoot, waarover een gevaarlijk dunne lijn tussen idolisme en afkeer bestaat.
De voorstelling is een pleidooi voor trans seksueel bestaansrecht en romantische authenticiteit. Als de man van huis is bevraagt de omgangsvormen die we stilletjes normaal zijn gaan vinden en welke rollen stereotypes en onze (geïnternaliseerde) transfobie daarin spelen, werkend vanuit zelfconstructie in plaats van destructie. Een la Voix Humaine met radicale zelfliefde als enige laatste redmiddel.
Biografie
Elizabeth Wenting (1997) heeft een grote interesse in wat mensen beweegt en het vertellen van verhalen. Ze studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en The American Academy of Dramatic Arts in New York, en werkt als actrice, schrijfster, film- en theatermaker en gastdocent. Haar werk wordt getypeerd door de eeuwige hang naar verbinding, waarin ze haar eigen ervaringen inzet en thema's aanraakt als (trans- en queer)identiteit, mentale gezondheid en het intergenerationele. Met Als de man van huis is maakt ze haar solodebuut.
**Credits **
Concept, scenario & spel: Elizabeth Wenting
Techniek: Sarah Zuidema
Videografie: Laura Renkens
Muzikale ondersteuning: Flix Draisma
Eindregie: Anniko Delvoije Artistieke begeleiding: Chris de Vries i.o.v. Het Theaterschip Posterbeeld: Anouk Westhoff i.s.m. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
Met dank aan: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
*In a desperate attempt to reach her ex, Olivia discovers the unbreakable ties between her love life and her trans identity.
In When the Man's Away, actress and maker Elizabeth Wenting seeks to find the position of the trans woman in the context of desire. How do you relate to sexuality and love in a world that continues to question your identity? And how do you find safety in your own body and choices? In a series of quick theatrical monologues, Elizabeth explores the perspective of the exotic, a figure caught on a dangerously thin line between idolism and aversion.
The performance is a plea for trans sexual rights and romantic authenticity. When the Man's Away questions normalised social conventions and the roles stereotypes and our (internalised) transphobia play within them, working from self-construction instead of destruction. A La Voix Humaine, with radical self-love as the one and only remedy.
**Biography **
Elizabeth Wenting (1997) studied at the School voor Journalistiek in Utrecht and the American Academy of Dramatic Arts in New York. She works as an actress, writer, film and theatre maker, and guest lecturer. Her work is characterised by an everlasting longing for connection, in which she draws on her own experiences and touches on subjects like (trans and queer) identity, mental health, and the transgenerational. With When the Man's Away, she makes her solo debut.
Credits
Concept, script & performance: Elizabeth Wenting
Technical support: Sarah Zuidema
Videography: Laura Renkens
Musical support: Flix Draisma
Director: Anniko Delvoije
Artistic guidance: Chris de Vries on behalf of Het Theaterschip Poster design: Anouk Westhoff i.c.w. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
With thanks to: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
Collectief Wræth onderzocht hoe zij de volgende stap konden zetten met hun live AI-acteur Tommy. Vanuit dit onderzoek ontstaat al snel het idee om een voorstelling te maken over én met AI: een samenwerking tussen een menselijke en een kunstmatige performer. Een toneelstuk over Darwin en LUX, een kluizenaar en zijn perfecte creatie. Geïnspireerd door Pygmalion, Pinokkio en een vleugje Siddharta.
Maar is dit de juiste stap om te nemen? Brengt AI nieuwe creatieve mogelijkheden voor de kunsten, of is het een overbodig element dat ons vakgebied zelfs in gevaar brengt? Collectief Wræth weet het ook niet.
Daarom nodigen zij je graag uit om deel te nemen aan het gesprek en jouw expertise te delen. Moet dit stuk wel worden opgevoerd? Vel jij je oordeel over hun experiment? Kom kijken en laat ze weten wat jij denkt: is dit een volgende stap vooruit, of juist een stap in de verkeerde richting?
Het tweekoppige theatercollectief maakt experimentele sci-fi met een AI-acteur. Ze willen zorgeloos dromen over problemen van later en het middenpad bewandelen tussen angst en begrip. Met veel techniek en leuk haar zijn ze door verschillende onderzoekstrajecten aangekomen op een punt waarbij de ethiek van bestaansrecht in twijfel wordt getrokken.
Biografieën
Barend Boes Kaptein (2001) noemt zichzelf ontwerper van beeld en betrokkenheid. Hij is de bedoeling vergeten, en dat vindt hij prettig, begrijp hem niet verkeerd. Want in het ‘ongevondene’ kan de werkelijkheid zich ontvouwen. In 2024 studeerde hij af aan de Fontys Academy of the Arts met zijn eindregie R.U.R., een techniekgedreven zoektocht naar menselijkheid, geïnspireerd door kunstmatige intelligentie. Dit onderwerp leeft voort binnen collectief Wræth. Over de samenwerking zegt hij: "We leasen bij elkaar een hersenhelft. Toch kan ze me blijven verrassen. Ik geloof dat we op ons veertigste per ongeluk een cult zullen starten." Naast Wræth gaat hij met collectief MOS oprechte connecties aan door verbeelding, betreedt hij de planken met kleuters, kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen, en maakt hij graag multimediale beeldende werken. Zijn missie: de kunsten futureproof maken.
Robyn Terpstra (2002) zei op vierjarige leeftijd na haar eerste theaterbezoek: "Dit wil ik ook doen." En zo geschiedde het. Ze ziet zichzelf als theatraal duizenddingendoekje: ze maakt, schrijft, speelt en dagdroomt vooral heel veel. Zo maakte ze een afstudeervoorstelling waarin opera, teksttheater en een persoonlijk familieverhaal elkaar ontmoetten, stond ze op de planken met een cabaretvoorstelling over het autismespectrum, vertelde ze het verhaal van stervende fantasiewezens in een kasteelruïne, en maakte ze haar eigen versie van The War of the Worlds. De verbeelding staat altijd voorop. Omdat ze veel van sci-fi houdt, voelde The Tommy Project als een logische stap. Over de samenwerking met Barend zegt ze: "We hebben samen ons eigen micro-universum gebouwd, en iedereen is welkom om op bezoek te komen."
Credits
Maker, schrijver en speler: Barend Boes Kaptein
Maker, schrijver en speler: Robyn Terpstra
Ontwikkeld in samenwerking met: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, het Amarte fonds en het Curiosity cafe.
*Collective Wræth investigated how they could take the next step with their live AI actor Tommy. This investigation quickly led to the idea of creating a performance about and with AI: a collaboration between a human and an artificial performer. A play about Darwin and LUX, a hermit and his perfect creation. Inspired by Pygmalion, Pinocchio and a touch of Siddhartha.
But is this the right step to take? Does AI bring new creative possibilities for the arts, or is it a superfluous element that even jeopardises our field? Wræth doesn't know either.
That's why they would like to invite you to join the conversation and share your expertise. Should this play be performed? Will you pass judgement on their experiment? Come and see, and let them know what you think: is this the next step forward, or a step in the wrong direction?
The two-person theatre collective creates experimental sci-fi with an AI actor. They want to dream carelessly about future problems and walk the middle path between fear and understanding. Through various research projects, they have arrived at a point where the ethics of their right to exist are being questioned.*
*Biographies
Barend Boes Kaptein (2001) calls himself a designer of image and engagement. He has forgotten his purpose — and he likes that, don't get him wrong. Because reality can unfold in the undiscovered. In 2024, he graduated from the Fontys Academy of the Arts with his final production R.U.R., a technology-driven quest for humanity, inspired by artificial intelligence. This subject lives on within Wræth. About the collaboration he says: "We lease each other a brain hemisphere. Yet she continues to surprise me. I believe that when we turn forty, we will accidentally start a cult." In addition to Wræth, he forms genuine connections through imagination with the MOS collective, taking to the stage with toddlers, children, young people, adults and the elderly, and enjoys creating multimedia visual art. His mission: to make the arts future-proof.
Robyn Terpstra (2002) said at the age of four after her first visit to the theatre: "I want to do this too." And so it came to pass. She sees herself as a theatrical jack-of-all-trades: she creates, writes, acts and above all daydreams a great deal. She created a graduation performance combining opera, text theatre and a personal family story, took to the stage with a cabaret performance about the autism spectrum, told the story of dying fantasy creatures in a castle ruin, and created her own version of The War of the Worlds. Imagination always comes first. Because she loves sci-fi, The Tommy Project felt like a logical step. About her collaboration with Barend she says: "Together, we have built our own micro-universe, and everyone is welcome to visit."
Credits
Creator, writer and performer: Barend Boes Kaptein Creator, writer and performer: Robyn Terpstra Developed in collaboration with: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, the Amarte Fonds and Curiosity Cafe
Collectief Wræth onderzocht hoe zij de volgende stap konden zetten met hun live AI-acteur Tommy. Vanuit dit onderzoek ontstaat al snel het idee om een voorstelling te maken over én met AI: een samenwerking tussen een menselijke en een kunstmatige performer. Een toneelstuk over Darwin en LUX, een kluizenaar en zijn perfecte creatie. Geïnspireerd door Pygmalion, Pinokkio en een vleugje Siddharta.
Maar is dit de juiste stap om te nemen? Brengt AI nieuwe creatieve mogelijkheden voor de kunsten, of is het een overbodig element dat ons vakgebied zelfs in gevaar brengt? Collectief Wræth weet het ook niet.
Daarom nodigen zij je graag uit om deel te nemen aan het gesprek en jouw expertise te delen. Moet dit stuk wel worden opgevoerd? Vel jij je oordeel over hun experiment? Kom kijken en laat ze weten wat jij denkt: is dit een volgende stap vooruit, of juist een stap in de verkeerde richting?
Het tweekoppige theatercollectief maakt experimentele sci-fi met een AI-acteur. Ze willen zorgeloos dromen over problemen van later en het middenpad bewandelen tussen angst en begrip. Met veel techniek en leuk haar zijn ze door verschillende onderzoekstrajecten aangekomen op een punt waarbij de ethiek van bestaansrecht in twijfel wordt getrokken.
Biografieën
Barend Boes Kaptein (2001) noemt zichzelf ontwerper van beeld en betrokkenheid. Hij is de bedoeling vergeten, en dat vindt hij prettig, begrijp hem niet verkeerd. Want in het ‘ongevondene’ kan de werkelijkheid zich ontvouwen. In 2024 studeerde hij af aan de Fontys Academy of the Arts met zijn eindregie R.U.R., een techniekgedreven zoektocht naar menselijkheid, geïnspireerd door kunstmatige intelligentie. Dit onderwerp leeft voort binnen collectief Wræth. Over de samenwerking zegt hij: "We leasen bij elkaar een hersenhelft. Toch kan ze me blijven verrassen. Ik geloof dat we op ons veertigste per ongeluk een cult zullen starten." Naast Wræth gaat hij met collectief MOS oprechte connecties aan door verbeelding, betreedt hij de planken met kleuters, kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen, en maakt hij graag multimediale beeldende werken. Zijn missie: de kunsten futureproof maken.
Robyn Terpstra (2002) zei op vierjarige leeftijd na haar eerste theaterbezoek: "Dit wil ik ook doen." En zo geschiedde het. Ze ziet zichzelf als theatraal duizenddingendoekje: ze maakt, schrijft, speelt en dagdroomt vooral heel veel. Zo maakte ze een afstudeervoorstelling waarin opera, teksttheater en een persoonlijk familieverhaal elkaar ontmoetten, stond ze op de planken met een cabaretvoorstelling over het autismespectrum, vertelde ze het verhaal van stervende fantasiewezens in een kasteelruïne, en maakte ze haar eigen versie van The War of the Worlds. De verbeelding staat altijd voorop. Omdat ze veel van sci-fi houdt, voelde The Tommy Project als een logische stap. Over de samenwerking met Barend zegt ze: "We hebben samen ons eigen micro-universum gebouwd, en iedereen is welkom om op bezoek te komen."
Credits
Maker, schrijver en speler: Barend Boes Kaptein
Maker, schrijver en speler: Robyn Terpstra
Ontwikkeld in samenwerking met: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, het Amarte fonds en het Curiosity cafe.
*Collective Wræth investigated how they could take the next step with their live AI actor Tommy. This investigation quickly led to the idea of creating a performance about and with AI: a collaboration between a human and an artificial performer. A play about Darwin and LUX, a hermit and his perfect creation. Inspired by Pygmalion, Pinocchio and a touch of Siddhartha.
But is this the right step to take? Does AI bring new creative possibilities for the arts, or is it a superfluous element that even jeopardises our field? Wræth doesn't know either.
That's why they would like to invite you to join the conversation and share your expertise. Should this play be performed? Will you pass judgement on their experiment? Come and see, and let them know what you think: is this the next step forward, or a step in the wrong direction?
The two-person theatre collective creates experimental sci-fi with an AI actor. They want to dream carelessly about future problems and walk the middle path between fear and understanding. Through various research projects, they have arrived at a point where the ethics of their right to exist are being questioned.*
*Biographies
Barend Boes Kaptein (2001) calls himself a designer of image and engagement. He has forgotten his purpose — and he likes that, don't get him wrong. Because reality can unfold in the undiscovered. In 2024, he graduated from the Fontys Academy of the Arts with his final production R.U.R., a technology-driven quest for humanity, inspired by artificial intelligence. This subject lives on within Wræth. About the collaboration he says: "We lease each other a brain hemisphere. Yet she continues to surprise me. I believe that when we turn forty, we will accidentally start a cult." In addition to Wræth, he forms genuine connections through imagination with the MOS collective, taking to the stage with toddlers, children, young people, adults and the elderly, and enjoys creating multimedia visual art. His mission: to make the arts future-proof.
Robyn Terpstra (2002) said at the age of four after her first visit to the theatre: "I want to do this too." And so it came to pass. She sees herself as a theatrical jack-of-all-trades: she creates, writes, acts and above all daydreams a great deal. She created a graduation performance combining opera, text theatre and a personal family story, took to the stage with a cabaret performance about the autism spectrum, told the story of dying fantasy creatures in a castle ruin, and created her own version of The War of the Worlds. Imagination always comes first. Because she loves sci-fi, The Tommy Project felt like a logical step. About her collaboration with Barend she says: "Together, we have built our own micro-universe, and everyone is welcome to visit."
Credits
Creator, writer and performer: Barend Boes Kaptein Creator, writer and performer: Robyn Terpstra Developed in collaboration with: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, the Amarte Fonds and Curiosity Cafe
Collectief Wræth onderzocht hoe zij de volgende stap konden zetten met hun live AI-acteur Tommy. Vanuit dit onderzoek ontstaat al snel het idee om een voorstelling te maken over én met AI: een samenwerking tussen een menselijke en een kunstmatige performer. Een toneelstuk over Darwin en LUX, een kluizenaar en zijn perfecte creatie. Geïnspireerd door Pygmalion, Pinokkio en een vleugje Siddharta.
Maar is dit de juiste stap om te nemen? Brengt AI nieuwe creatieve mogelijkheden voor de kunsten, of is het een overbodig element dat ons vakgebied zelfs in gevaar brengt? Collectief Wræth weet het ook niet.
Daarom nodigen zij je graag uit om deel te nemen aan het gesprek en jouw expertise te delen. Moet dit stuk wel worden opgevoerd? Vel jij je oordeel over hun experiment? Kom kijken en laat ze weten wat jij denkt: is dit een volgende stap vooruit, of juist een stap in de verkeerde richting?
Het tweekoppige theatercollectief maakt experimentele sci-fi met een AI-acteur. Ze willen zorgeloos dromen over problemen van later en het middenpad bewandelen tussen angst en begrip. Met veel techniek en leuk haar zijn ze door verschillende onderzoekstrajecten aangekomen op een punt waarbij de ethiek van bestaansrecht in twijfel wordt getrokken.
Biografieën
Barend Boes Kaptein (2001) noemt zichzelf ontwerper van beeld en betrokkenheid. Hij is de bedoeling vergeten, en dat vindt hij prettig, begrijp hem niet verkeerd. Want in het ‘ongevondene’ kan de werkelijkheid zich ontvouwen. In 2024 studeerde hij af aan de Fontys Academy of the Arts met zijn eindregie R.U.R., een techniekgedreven zoektocht naar menselijkheid, geïnspireerd door kunstmatige intelligentie. Dit onderwerp leeft voort binnen collectief Wræth. Over de samenwerking zegt hij: "We leasen bij elkaar een hersenhelft. Toch kan ze me blijven verrassen. Ik geloof dat we op ons veertigste per ongeluk een cult zullen starten." Naast Wræth gaat hij met collectief MOS oprechte connecties aan door verbeelding, betreedt hij de planken met kleuters, kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen, en maakt hij graag multimediale beeldende werken. Zijn missie: de kunsten futureproof maken.
Robyn Terpstra (2002) zei op vierjarige leeftijd na haar eerste theaterbezoek: "Dit wil ik ook doen." En zo geschiedde het. Ze ziet zichzelf als theatraal duizenddingendoekje: ze maakt, schrijft, speelt en dagdroomt vooral heel veel. Zo maakte ze een afstudeervoorstelling waarin opera, teksttheater en een persoonlijk familieverhaal elkaar ontmoetten, stond ze op de planken met een cabaretvoorstelling over het autismespectrum, vertelde ze het verhaal van stervende fantasiewezens in een kasteelruïne, en maakte ze haar eigen versie van The War of the Worlds. De verbeelding staat altijd voorop. Omdat ze veel van sci-fi houdt, voelde The Tommy Project als een logische stap. Over de samenwerking met Barend zegt ze: "We hebben samen ons eigen micro-universum gebouwd, en iedereen is welkom om op bezoek te komen."
Credits
Maker, schrijver en speler: Barend Boes Kaptein
Maker, schrijver en speler: Robyn Terpstra
Ontwikkeld in samenwerking met: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, het Amarte fonds en het Curiosity cafe.
*Collective Wræth investigated how they could take the next step with their live AI actor Tommy. This investigation quickly led to the idea of creating a performance about and with AI: a collaboration between a human and an artificial performer. A play about Darwin and LUX, a hermit and his perfect creation. Inspired by Pygmalion, Pinocchio and a touch of Siddhartha.
But is this the right step to take? Does AI bring new creative possibilities for the arts, or is it a superfluous element that even jeopardises our field? Wræth doesn't know either.
That's why they would like to invite you to join the conversation and share your expertise. Should this play be performed? Will you pass judgement on their experiment? Come and see, and let them know what you think: is this the next step forward, or a step in the wrong direction?
The two-person theatre collective creates experimental sci-fi with an AI actor. They want to dream carelessly about future problems and walk the middle path between fear and understanding. Through various research projects, they have arrived at a point where the ethics of their right to exist are being questioned.*
*Biographies
Barend Boes Kaptein (2001) calls himself a designer of image and engagement. He has forgotten his purpose — and he likes that, don't get him wrong. Because reality can unfold in the undiscovered. In 2024, he graduated from the Fontys Academy of the Arts with his final production R.U.R., a technology-driven quest for humanity, inspired by artificial intelligence. This subject lives on within Wræth. About the collaboration he says: "We lease each other a brain hemisphere. Yet she continues to surprise me. I believe that when we turn forty, we will accidentally start a cult." In addition to Wræth, he forms genuine connections through imagination with the MOS collective, taking to the stage with toddlers, children, young people, adults and the elderly, and enjoys creating multimedia visual art. His mission: to make the arts future-proof.
Robyn Terpstra (2002) said at the age of four after her first visit to the theatre: "I want to do this too." And so it came to pass. She sees herself as a theatrical jack-of-all-trades: she creates, writes, acts and above all daydreams a great deal. She created a graduation performance combining opera, text theatre and a personal family story, took to the stage with a cabaret performance about the autism spectrum, told the story of dying fantasy creatures in a castle ruin, and created her own version of The War of the Worlds. Imagination always comes first. Because she loves sci-fi, The Tommy Project felt like a logical step. About her collaboration with Barend she says: "Together, we have built our own micro-universe, and everyone is welcome to visit."
Credits
Creator, writer and performer: Barend Boes Kaptein Creator, writer and performer: Robyn Terpstra Developed in collaboration with: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, the Amarte Fonds and Curiosity Cafe
Een veganist dompelt zich een jaar lang onder in de varkenshouderij. Ze wil erachter komen waarom we het normaal zijn gaan vinden om dieren op te sluiten en te doden, en zoekt antwoorden binnen de sector. In deze monoloog neemt ze zichzelf en haar vooroordelen onder de loep, en zoekt ze naar manieren om collectief het systeem te bevragen in plaats van elkaar te bekritiseren.
Deze voorstelling komt voort uit een jaar lang onderzoek onder de naam Veganist zoekt veeboer. Theatermaker Nikki Ong begon dat onderzoek omdat ze als overtuigd veganist het idee had dat ze een kant van het verhaal miste. Ze sprak met boeren, managers en directeuren, bezocht congressen en slachthuizen, en merkte dat gesprekken over systeemproblemen vaak gepaard gaan met schuld en schaamte. Met deze voorstelling wil ze het gesprek openen over dieren eten, op een manier die verbindend werkt in plaats van polariserend.
Nikki Ong (1998) is schrijver en theatermaker. Ze studeerde in 2023 af in Writing for Performance aan de HKU en won met haar scriptie de Pluijm voor beste afstudeerwerk. In al haar werk staat de relatie tussen mensen en andere levensvormen centraal.
*A vegan immerses herself in the world of pig farming for a year. She wants to understand why we have come to see locking up and killing animals as normal, and searches for answers within the industry itself. In this monologue, she examines herself and her own prejudices, looking for ways to collectively question the system rather than criticise each other.
This performance grew out of a year of research under the name Veganist zoekt veeboer (Vegan Seeks Farmer). Theatre-maker Nikki Ong began this research because, as a committed vegan, she felt she was missing one side of the story. She spoke with farmers, managers and directors, visited conferences and slaughterhouses, and noticed that conversations about systemic problems are often accompanied by guilt and shame rather than curiosity and understanding. With this performance, she wants to open up the conversation about eating animals in a way that connects rather than polarises.
Biography
Nikki Ong (1998) is a writer and theatre-maker. She graduated in Writing for Performance at the HKU in 2023 and won the Pluijm award for best graduation work. All of her work centres on the relationship between humans and other forms of life.
In deze nieuwe voorstelling van NEUSWIJS, voor iedereen van 6 tot 106, botsen twee werelden keihard tegen elkaar: de supervoorzichtige Raf, die leeft in een huis vol kussens, en de vrolijke orkaan Veer, die zonder angst door het leven stormt.
Bereid je voor! Pak je kussens in, doe je reddingsvest om en neem genoeg pleisters mee. Een grote weg, prikkeldraad, hoge gebouwen, diepe zeeën, zelfgemaakte maaltijden, boze buren, betonnen wolken en scherpe veren. Het avontuur van je leven begint hier. Riemen vast! O, wacht, er zijn helemaal geen riemen...
Met weinig woorden, maar met veel muziek, slapstick en vervreemdende beelden laat NEUSWIJS zien dat fouten maken niet eng is, maar juist het begin kan zijn van iets nieuws. Een beeldende, komische en ontroerende voorstelling voor iedereen die weleens struikelt, valt, opstaat en verder durft te gaan.
Raf waarschuwt jullie alvast: dit wordt een levensgevaarlijke voorstelling. Kom niet! Pas op! Hier is veel gevaar! Red jezelf!
Biografie
NEUSWIJS is een Utrechts makerscollectief met een grote nieuwsgierigheid naar alles wat beweegt, in de wereld, in de ander en in jezelf. Ze maken beeldend, speels en licht vervreemdend theater voor alle leeftijden, met veel humor, muziek en vervreemding, maar zonder woorden.
De artistieke kern wordt gevormd door Florien Berden, Brian Verhagen en Boaz van Rooij, die in 2022 alle drie afstudeerden als docerend theatermaker in Utrecht. Eerdere voorstellingen gingen over geheimen van volwassenen, oordeelloze vriendschappen en de kracht van verveling.
Credits
Concept & spel: Florien Berden, Brian Verhagen & Boaz van Rooij
Eindregie: Albert Klein Kranenburg
Muziek: Rens Blonk
Promofoto: Brian Verhagen
*In this new play by NEUSWIJS, for everyone from 6 to 106, two worlds collide: the ultra-cautious Raf, who surrounds himself with cushions at every turn, and the free-spirited hurricane Veer, who charges through life without a second thought.
Be prepared. Bring your cushions. Wear your life jacket. Stock up on plasters. What lies ahead: a busy road, barbed wire, towering buildings, vast seas, home-cooked disasters, furious neighbours, concrete clouds and sharp surprises. The adventure of a lifetime starts here. Buckle up! Oh wait, there are no buckles.
With minimal dialogue but maximum energy, music, slapstick and surreal visuals, NEUSWIJS shows that making mistakes isn't something to be afraid of. Quite the opposite: it might just be where everything begins. De orkaan van nummer 133 is a visual, funny and surprisingly tender play for anyone who has ever stumbled, fallen, picked themselves back up and dared to keep going.
Raf's official advice: don't come. Turn back. There is danger everywhere. Save yourself.*
Biography
NEUSWIJS is a Utrecht-based theatre collective driven by curiosity about the world, about others and about themselves. They create visual, playful and gently surreal theatre for all ages, without words but full of humour, music and the unexpected.
The company was founded by Florien Berden, Brian Verhagen and Boaz van Rooij, who all graduated as theatre-makers and teachers in Utrecht in 2022. Previous productions have explored the secrets adults keep, the beauty of non-judgmental friendship and the hidden power of boredom.
Credits
Concept & performance: Florien Berden, Brian Verhagen & Boaz van Rooij
Direction: Albert Klein Kranenburg
Music: Rens Blonk
PR photo: Brian Verhagen
Een waargebeurd en meeslepend verhaal over vluchten, veiligheid, vrijheid en vertrouwen.
Wat betekent het om alles achter te laten voor de kans op een veilig bestaan? For Life, I Would Do It Again vertelt het aangrijpende verhaal van Masoud, een jonge man die vluchtte uit Iran. In een wereld waar dreiging en angst altijd dichtbij zijn, besluit hij zijn leven te riskeren voor een toekomst zonder onderdrukking.
Theatermaker Kevin Sweep en Masoud Roshanzamir, twee goede vrienden, nemen je mee in een voorstelling die grenzen overschrijdt, zowel letterlijk als emotioneel. Dit is niet zomaar theater, dit is een waargebeurd verhaal van vriendschap, veerkracht en de onbreekbare menselijke wil om vrij te zijn.
Masoud vluchtte in 2022 uit Iran naar Nederland. Zijn persoonlijke verhaal vormt het hart van deze voorstelling, maar weerspiegelt ook de ervaringen van velen die alles achterlaten voor veiligheid en vrijheid. Vanuit hun vriendschap wordt dit verhaal open, kwetsbaar en zonder omwegen verteld.
De muziek wordt live uitgevoerd door The Silhouette Duo, twee Spaanse klassieke muzikanten. Dwarsfluitist Alejandro en violiste Irene zetten niet alleen de sfeer neer, maar nemen ook bijrollen in het verhaal op zich. Zij componeerden en arrangeerden de muziek, geïnspireerd op Masoud en zijn reis, waardoor klank en verhaal nauw met elkaar verweven zijn.
De voorstelling speelt zich af in een minimalistisch decor van twee stoelen en vijf vintage telefoons met lampen erin. In deze sobere setting krijgen spel, muziek en tekst alle ruimte om het publiek diep te raken. Een ervaring die je niet onberoerd laat. Een verhaal dat je bijblijft.
Biografieën
Kevin Sweep en Masoud Roshanzamir zijn regisseur, maker en speler van de voorstelling. Kevin vertolkt naast zichzelf, meerdere personages die van betekenis zijn geweest in Masouds reis. Door deze gelaagde speelstijl ontstaat een dynamische vertelling waarin herinneringen, perspectieven en ontmoetingen samenkomen. Kevin maakt sociaal-artistiek werk en is als regisseur en maker actief binnen theater en film op verschillende plekken in Nederland. Zijn werk kenmerkt zich door maatschappelijke betrokkenheid en persoonlijke verhalen die raken aan actuele thema's.
Credits
Regie/spel: Kevin Sweep
Regie-assistentie: Ella Albers
Spel: Masoud Roshanzamir
Viool/spel: Irene Veredas Conejo
Dwarsfluit/spel: Alejandro López Fernández
Decor: Geert Sweep
Lichtdesign: Sam Galgenbeld
*A true and compelling story about fleeing, safety, freedom, and trust.
What does it mean to leave everything behind for the chance of a safe life?
For Life, I Would Do It Again tells the gripping story of Masoud, a young man who fled Iran. In a world where threat and fear are always close by, he decides to risk his life for a future without oppression.
Theatre-maker Kevin Sweep and Masoud Roshanzamir, two close friends, take you on a journey that crosses boundaries, both literally and emotionally. This is not just theatre, this is a true story of friendship, resilience, and the unbreakable human will to be free.
Masoud fled Iran to the Netherlands in 2022. His personal story forms the heart of this performance, while also reflecting the experiences of many who leave everything behind in search of safety and freedom. Through their friendship, this story is told openly and without filters.
The live music is performed by The Silhouette Duo, two Spanish classical musicians. Flutist Alejandro and violinist Irene not only establish the atmosphere but also take on supporting roles within the story. They composed and arranged the music, drawing inspiration from Masoud and his journey, weaving sound and storytelling closely together.
The performance unfolds in a minimalist setting of two chairs and five vintage telephones fitted with lights. In this stripped-down environment, words, music, and performance are given full space to resonate deeply with the audience. An experience that will not leave you untouched. A story that stays with you.
*
Biographies
Kevin Sweep and Masoud Roshanzamir are the directors, makers, and performers of this production. In addition to portraying himself, Kevin embodies several key figures who played an important role in Masoud's journey. This layered approach creates a dynamic narrative in which memories, perspectives, and encounters intertwine. Kevin creates socially engaged work and is active across the Netherlands as a director and maker in both theatre and film. His work is characterised by social involvement and personal stories that address urgent contemporary themes.
Credits
Directed/performed by: Kevin Sweep
Assistant director: Ella Albers
Performed by: Masoud Roshanzamir
Violin/performer: Irene Veredas Conejo
Flute/performer: Alejandro López Fernández
Set design: Geert Sweep
Lighting design: Sam Galgenbeld
Een veganist dompelt zich een jaar lang onder in de varkenshouderij. Ze wil erachter komen waarom we het normaal zijn gaan vinden om dieren op te sluiten en te doden, en zoekt antwoorden binnen de sector. In deze monoloog neemt ze zichzelf en haar vooroordelen onder de loep, en zoekt ze naar manieren om collectief het systeem te bevragen in plaats van elkaar te bekritiseren.
Deze voorstelling komt voort uit een jaar lang onderzoek onder de naam Veganist zoekt veeboer. Theatermaker Nikki Ong begon dat onderzoek omdat ze als overtuigd veganist het idee had dat ze een kant van het verhaal miste. Ze sprak met boeren, managers en directeuren, bezocht congressen en slachthuizen, en merkte dat gesprekken over systeemproblemen vaak gepaard gaan met schuld en schaamte. Met deze voorstelling wil ze het gesprek openen over dieren eten, op een manier die verbindend werkt in plaats van polariserend.
Nikki Ong (1998) is schrijver en theatermaker. Ze studeerde in 2023 af in Writing for Performance aan de HKU en won met haar scriptie de Pluijm voor beste afstudeerwerk. In al haar werk staat de relatie tussen mensen en andere levensvormen centraal.
*A vegan immerses herself in the world of pig farming for a year. She wants to understand why we have come to see locking up and killing animals as normal, and searches for answers within the industry itself. In this monologue, she examines herself and her own prejudices, looking for ways to collectively question the system rather than criticise each other.
This performance grew out of a year of research under the name Veganist zoekt veeboer (Vegan Seeks Farmer). Theatre-maker Nikki Ong began this research because, as a committed vegan, she felt she was missing one side of the story. She spoke with farmers, managers and directors, visited conferences and slaughterhouses, and noticed that conversations about systemic problems are often accompanied by guilt and shame rather than curiosity and understanding. With this performance, she wants to open up the conversation about eating animals in a way that connects rather than polarises.
Biography
Nikki Ong (1998) is a writer and theatre-maker. She graduated in Writing for Performance at the HKU in 2023 and won the Pluijm award for best graduation work. All of her work centres on the relationship between humans and other forms of life.
In deze nieuwe voorstelling van NEUSWIJS, voor iedereen van 6 tot 106, botsen twee werelden keihard tegen elkaar: de supervoorzichtige Raf, die leeft in een huis vol kussens, en de vrolijke orkaan Veer, die zonder angst door het leven stormt.
Bereid je voor! Pak je kussens in, doe je reddingsvest om en neem genoeg pleisters mee. Een grote weg, prikkeldraad, hoge gebouwen, diepe zeeën, zelfgemaakte maaltijden, boze buren, betonnen wolken en scherpe veren. Het avontuur van je leven begint hier. Riemen vast! O, wacht, er zijn helemaal geen riemen...
Met weinig woorden, maar met veel muziek, slapstick en vervreemdende beelden laat NEUSWIJS zien dat fouten maken niet eng is, maar juist het begin kan zijn van iets nieuws. Een beeldende, komische en ontroerende voorstelling voor iedereen die weleens struikelt, valt, opstaat en verder durft te gaan.
Raf waarschuwt jullie alvast: dit wordt een levensgevaarlijke voorstelling. Kom niet! Pas op! Hier is veel gevaar! Red jezelf!
Biografie
NEUSWIJS is een Utrechts makerscollectief met een grote nieuwsgierigheid naar alles wat beweegt, in de wereld, in de ander en in jezelf. Ze maken beeldend, speels en licht vervreemdend theater voor alle leeftijden, met veel humor, muziek en vervreemding, maar zonder woorden.
De artistieke kern wordt gevormd door Florien Berden, Brian Verhagen en Boaz van Rooij, die in 2022 alle drie afstudeerden als docerend theatermaker in Utrecht. Eerdere voorstellingen gingen over geheimen van volwassenen, oordeelloze vriendschappen en de kracht van verveling.
Credits
Concept & spel: Florien Berden, Brian Verhagen & Boaz van Rooij
Eindregie: Albert Klein Kranenburg
Muziek: Rens Blonk
Promofoto: Brian Verhagen
*In this new play by NEUSWIJS, for everyone from 6 to 106, two worlds collide: the ultra-cautious Raf, who surrounds himself with cushions at every turn, and the free-spirited hurricane Veer, who charges through life without a second thought.
Be prepared. Bring your cushions. Wear your life jacket. Stock up on plasters. What lies ahead: a busy road, barbed wire, towering buildings, vast seas, home-cooked disasters, furious neighbours, concrete clouds and sharp surprises. The adventure of a lifetime starts here. Buckle up! Oh wait, there are no buckles.
With minimal dialogue but maximum energy, music, slapstick and surreal visuals, NEUSWIJS shows that making mistakes isn't something to be afraid of. Quite the opposite: it might just be where everything begins. De orkaan van nummer 133 is a visual, funny and surprisingly tender play for anyone who has ever stumbled, fallen, picked themselves back up and dared to keep going.
Raf's official advice: don't come. Turn back. There is danger everywhere. Save yourself.*
Biography
NEUSWIJS is a Utrecht-based theatre collective driven by curiosity about the world, about others and about themselves. They create visual, playful and gently surreal theatre for all ages, without words but full of humour, music and the unexpected.
The company was founded by Florien Berden, Brian Verhagen and Boaz van Rooij, who all graduated as theatre-makers and teachers in Utrecht in 2022. Previous productions have explored the secrets adults keep, the beauty of non-judgmental friendship and the hidden power of boredom.
Credits
Concept & performance: Florien Berden, Brian Verhagen & Boaz van Rooij
Direction: Albert Klein Kranenburg
Music: Rens Blonk
PR photo: Brian Verhagen
Een waargebeurd en meeslepend verhaal over vluchten, veiligheid, vrijheid en vertrouwen.
Wat betekent het om alles achter te laten voor de kans op een veilig bestaan? For Life, I Would Do It Again vertelt het aangrijpende verhaal van Masoud, een jonge man die vluchtte uit Iran. In een wereld waar dreiging en angst altijd dichtbij zijn, besluit hij zijn leven te riskeren voor een toekomst zonder onderdrukking.
Theatermaker Kevin Sweep en Masoud Roshanzamir, twee goede vrienden, nemen je mee in een voorstelling die grenzen overschrijdt, zowel letterlijk als emotioneel. Dit is niet zomaar theater, dit is een waargebeurd verhaal van vriendschap, veerkracht en de onbreekbare menselijke wil om vrij te zijn.
Masoud vluchtte in 2022 uit Iran naar Nederland. Zijn persoonlijke verhaal vormt het hart van deze voorstelling, maar weerspiegelt ook de ervaringen van velen die alles achterlaten voor veiligheid en vrijheid. Vanuit hun vriendschap wordt dit verhaal open, kwetsbaar en zonder omwegen verteld.
De muziek wordt live uitgevoerd door The Silhouette Duo, twee Spaanse klassieke muzikanten. Dwarsfluitist Alejandro en violiste Irene zetten niet alleen de sfeer neer, maar nemen ook bijrollen in het verhaal op zich. Zij componeerden en arrangeerden de muziek, geïnspireerd op Masoud en zijn reis, waardoor klank en verhaal nauw met elkaar verweven zijn.
De voorstelling speelt zich af in een minimalistisch decor van twee stoelen en vijf vintage telefoons met lampen erin. In deze sobere setting krijgen spel, muziek en tekst alle ruimte om het publiek diep te raken. Een ervaring die je niet onberoerd laat. Een verhaal dat je bijblijft.
Biografieën
Kevin Sweep en Masoud Roshanzamir zijn regisseur, maker en speler van de voorstelling. Kevin vertolkt naast zichzelf, meerdere personages die van betekenis zijn geweest in Masouds reis. Door deze gelaagde speelstijl ontstaat een dynamische vertelling waarin herinneringen, perspectieven en ontmoetingen samenkomen. Kevin maakt sociaal-artistiek werk en is als regisseur en maker actief binnen theater en film op verschillende plekken in Nederland. Zijn werk kenmerkt zich door maatschappelijke betrokkenheid en persoonlijke verhalen die raken aan actuele thema's.
Credits
Regie/spel: Kevin Sweep
Regie-assistentie: Ella Albers
Spel: Masoud Roshanzamir
Viool/spel: Irene Veredas Conejo
Dwarsfluit/spel: Alejandro López Fernández
Decor: Geert Sweep
Lichtdesign: Sam Galgenbeld
*A true and compelling story about fleeing, safety, freedom, and trust.
What does it mean to leave everything behind for the chance of a safe life?
For Life, I Would Do It Again tells the gripping story of Masoud, a young man who fled Iran. In a world where threat and fear are always close by, he decides to risk his life for a future without oppression.
Theatre-maker Kevin Sweep and Masoud Roshanzamir, two close friends, take you on a journey that crosses boundaries, both literally and emotionally. This is not just theatre, this is a true story of friendship, resilience, and the unbreakable human will to be free.
Masoud fled Iran to the Netherlands in 2022. His personal story forms the heart of this performance, while also reflecting the experiences of many who leave everything behind in search of safety and freedom. Through their friendship, this story is told openly and without filters.
The live music is performed by The Silhouette Duo, two Spanish classical musicians. Flutist Alejandro and violinist Irene not only establish the atmosphere but also take on supporting roles within the story. They composed and arranged the music, drawing inspiration from Masoud and his journey, weaving sound and storytelling closely together.
The performance unfolds in a minimalist setting of two chairs and five vintage telephones fitted with lights. In this stripped-down environment, words, music, and performance are given full space to resonate deeply with the audience. An experience that will not leave you untouched. A story that stays with you.
*
Biographies
Kevin Sweep and Masoud Roshanzamir are the directors, makers, and performers of this production. In addition to portraying himself, Kevin embodies several key figures who played an important role in Masoud's journey. This layered approach creates a dynamic narrative in which memories, perspectives, and encounters intertwine. Kevin creates socially engaged work and is active across the Netherlands as a director and maker in both theatre and film. His work is characterised by social involvement and personal stories that address urgent contemporary themes.
Credits
Directed/performed by: Kevin Sweep
Assistant director: Ella Albers
Performed by: Masoud Roshanzamir
Violin/performer: Irene Veredas Conejo
Flute/performer: Alejandro López Fernández
Set design: Geert Sweep
Lighting design: Sam Galgenbeld
Achter vergeten deuren is een meeslepende voorstelling over de ervaringen van vijf veteranen van Dutchbat III. Vijf mannen van wie een stuk menselijkheid is ontnomen. Ze worden geconfronteerd met hun machteloosheid, morele twijfel en de blijvende littekens van een onuitvoerbare opdracht. Elke veteraan heeft zijn eigen beleving van wat er destijds gebeurd is en gaat er op zijn eigen manier mee om. Hoe ga je om met het onder ogen zien van je trauma? Wat doet het met een mens om vast te zitten tussen militaire bevelen en een persoonlijk geweten?
Srebrenica heeft diepe sporen nagelaten, niet alleen bij de slachtoffers en nabestaanden, maar ook bij de Nederlandse militairen die er aanwezig waren. Toch is dit hoofdstuk voor velen naar de achtergrond verdwenen. De tekst van het stuk is daarom gebaseerd op interviews met veteranen en persoonlijke getuigenissen, om ruimte te geven aan deze geschiedenis. Deze voorstelling brengt het gesprek terug naar de kern: wat gebeurt er wanneer wegkijken makkelijker is dan erkennen?
Achter vergeten deuren is tot leven gekomen uit een gevoel van schaamte en frustratie. Toen maker en regisseur Anouscha Fajdiga achter deze geschiedenis kwam, kon ze niet geloven dat ze er niet eerder van wist. Zo'n groot stuk geschiedenis, waar nauwelijks aandacht aan wordt besteed. Met haar academische achtergrond in de journalistiek dook ze meteen de geschiedenis in. Samen met haar vijf acteurs ging ze op onderzoek om de verhalen van deze mannen naar het toneel te vertalen en de ruimte te geven die ze verdienen. Het is een project dat de acteurs en de maker nog lang bij zich zullen dragen.
Credits
Regie & tekst: Anouscha Fajdiga
Acteurs: Noah van der Baan, Juul Jacobs, Erik de Klerck, Joffrey Verhoef, Bram Wikkerink
Bronmateriaal: Herinneringen aan Srebrenica: 171 soldaatgesprekken van Hendrina Praamsma
*Behind Forgotten Doors is a compelling performance about the experiences of five veterans of Dutchbat III. Five men who were robbed of a piece of their humanity. They are confronted with their powerlessness, moral doubt, and the lasting scars of an impossible mission. Each veteran has their own experience of what happened and copes with it in their own way. How do you face your trauma? What does it do to a person to be caught between military orders and a personal conscience? Srebrenica has left deep scars, not only on the victims and their families, but also on the Dutch soldiers who were present. Yet for many, this chapter has faded into the background. The play's text is therefore based on interviews with veterans and personal testimonies, to create space for this history. This performance brings the conversation back to its core: what happens when looking away is easier than acknowledging?
This performance was born from a sense of shame and frustration. When writer and director Anouscha Fajdiga discovered this history, she couldn't believe how little attention it had received. Such a significant piece of history, so long overlooked. With her academic background in journalism, she immediately delved into the subject. Together with her five actors, she explored ways to translate these men's stories to the stage and give them the space they deserve. It's a project the director and actors will carry with them for a long time.
**Credits **
Director & Text: Anouscha Fajdiga
Actors: Noah van der Baan, Juul Jacobs, Erik de Klerck, Joffrey Verhoef, Bram Wikkerink Source material: Herinneringen aan Srebrenica: 171 soldaatgesprekken by Hendrina Praamsma
*
In een wanhopige poging haar ex te bereiken, komt Olivia tot de pijnlijke conclusie dat haar liefdesleven altijd verbonden zal zijn aan haar trans identiteit.
In Als de man van huis is gaat actrice en maker Elizabeth Wenting op zoek naar de positie van de trans vrouw in begeerlijke context. Want hoe verhoud je je tot seksualiteit en liefde in een wereld die jouw identiteit ter discussie stelt, en hoe vind je vervolgens veiligheid in je eigen lichaam en keuzes? In een serie vlotte theatrale monologen neemt Elizabeth je mee in het perspectief van de exoot, waarover een gevaarlijk dunne lijn tussen idolisme en afkeer bestaat.
De voorstelling is een pleidooi voor trans seksueel bestaansrecht en romantische authenticiteit. Als de man van huis is bevraagt de omgangsvormen die we stilletjes normaal zijn gaan vinden en welke rollen stereotypes en onze (geïnternaliseerde) transfobie daarin spelen, werkend vanuit zelfconstructie in plaats van destructie. Een la Voix Humaine met radicale zelfliefde als enige laatste redmiddel.
Biografie
Elizabeth Wenting (1997) heeft een grote interesse in wat mensen beweegt en het vertellen van verhalen. Ze studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en The American Academy of Dramatic Arts in New York, en werkt als actrice, schrijfster, film- en theatermaker en gastdocent. Haar werk wordt getypeerd door de eeuwige hang naar verbinding, waarin ze haar eigen ervaringen inzet en thema's aanraakt als (trans- en queer)identiteit, mentale gezondheid en het intergenerationele. Met Als de man van huis is maakt ze haar solodebuut.
**Credits **
Concept, scenario & spel: Elizabeth Wenting
Techniek: Sarah Zuidema
Videografie: Laura Renkens
Muzikale ondersteuning: Flix Draisma
Eindregie: Anniko Delvoije Artistieke begeleiding: Chris de Vries i.o.v. Het Theaterschip Posterbeeld: Anouk Westhoff i.s.m. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
Met dank aan: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
*In a desperate attempt to reach her ex, Olivia discovers the unbreakable ties between her love life and her trans identity.
In When the Man's Away, actress and maker Elizabeth Wenting seeks to find the position of the trans woman in the context of desire. How do you relate to sexuality and love in a world that continues to question your identity? And how do you find safety in your own body and choices? In a series of quick theatrical monologues, Elizabeth explores the perspective of the exotic, a figure caught on a dangerously thin line between idolism and aversion.
The performance is a plea for trans sexual rights and romantic authenticity. When the Man's Away questions normalised social conventions and the roles stereotypes and our (internalised) transphobia play within them, working from self-construction instead of destruction. A La Voix Humaine, with radical self-love as the one and only remedy.
**Biography **
Elizabeth Wenting (1997) studied at the School voor Journalistiek in Utrecht and the American Academy of Dramatic Arts in New York. She works as an actress, writer, film and theatre maker, and guest lecturer. Her work is characterised by an everlasting longing for connection, in which she draws on her own experiences and touches on subjects like (trans and queer) identity, mental health, and the transgenerational. With When the Man's Away, she makes her solo debut.
Credits
Concept, script & performance: Elizabeth Wenting
Technical support: Sarah Zuidema
Videography: Laura Renkens
Musical support: Flix Draisma
Director: Anniko Delvoije
Artistic guidance: Chris de Vries on behalf of Het Theaterschip Poster design: Anouk Westhoff i.c.w. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
With thanks to: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik
Een veganist dompelt zich een jaar lang onder in de varkenshouderij. Ze wil erachter komen waarom we het normaal zijn gaan vinden om dieren op te sluiten en te doden, en zoekt antwoorden binnen de sector. In deze monoloog neemt ze zichzelf en haar vooroordelen onder de loep, en zoekt ze naar manieren om collectief het systeem te bevragen in plaats van elkaar te bekritiseren.
Deze voorstelling komt voort uit een jaar lang onderzoek onder de naam Veganist zoekt veeboer. Theatermaker Nikki Ong begon dat onderzoek omdat ze als overtuigd veganist het idee had dat ze een kant van het verhaal miste. Ze sprak met boeren, managers en directeuren, bezocht congressen en slachthuizen, en merkte dat gesprekken over systeemproblemen vaak gepaard gaan met schuld en schaamte. Met deze voorstelling wil ze het gesprek openen over dieren eten, op een manier die verbindend werkt in plaats van polariserend.
Nikki Ong (1998) is schrijver en theatermaker. Ze studeerde in 2023 af in Writing for Performance aan de HKU en won met haar scriptie de Pluijm voor beste afstudeerwerk. In al haar werk staat de relatie tussen mensen en andere levensvormen centraal.
*A vegan immerses herself in the world of pig farming for a year. She wants to understand why we have come to see locking up and killing animals as normal, and searches for answers within the industry itself. In this monologue, she examines herself and her own prejudices, looking for ways to collectively question the system rather than criticise each other.
This performance grew out of a year of research under the name Veganist zoekt veeboer (Vegan Seeks Farmer). Theatre-maker Nikki Ong began this research because, as a committed vegan, she felt she was missing one side of the story. She spoke with farmers, managers and directors, visited conferences and slaughterhouses, and noticed that conversations about systemic problems are often accompanied by guilt and shame rather than curiosity and understanding. With this performance, she wants to open up the conversation about eating animals in a way that connects rather than polarises.
Biography
Nikki Ong (1998) is a writer and theatre-maker. She graduated in Writing for Performance at the HKU in 2023 and won the Pluijm award for best graduation work. All of her work centres on the relationship between humans and other forms of life.
