Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… wat is er mis met mijn gezicht vanaf de rechterkant? De schoonheidsplicht lijkt groter dan ooit: TikTok-trends als "how can I be prettier?" bereiken miljoenen views, beroemdheden promoten constant producten en lifehacks om nóg mooier te worden, en het aantal cosmetische ingrepen stijgt elk jaar explosief.
In Pretty Privilege confronteert Collectief Teder het publiek met de harde werkelijkheid van schoonheidsidealen. Isa Zwart en Clé Delphi onderzoeken hoe het (on)zichtbare voordeel van fysieke aantrekkelijkheid — ook wel 'pretty privilege' genoemd — ons zelfbeeld, gedrag en sociale status beïnvloedt.
Met meerstemmige zang, saxofoon, elektronische beats en persoonlijke verhalen creëren zij een kritische, speelse en tegelijk tedere muziektheatervoorstelling.
Wat begint met een filter of een kleine correctie, groeit uit tot een eindeloze optimalisatie van jezelf. Schoonheid wordt gepresenteerd als maakbaar, meetbaar en vooral noodzakelijk. Een project dat nooit af is. In een wereld waarin onzekerheid winst oplevert, rijst de vraag: wie verdient er aan onze twijfel, en wat gebeurt er als we weigeren mee te doen?
Biografie
Collectief Teder, opgericht door Isa Zwart en Clé Delphi, maakt muziektheater dat hedendaagse vormen van vrouwenonderdrukking en patriarchale structuren onderzoekt en bevraagt. Met humor, tederheid en muziek als rode draad maken ze grote, complexe thema's invoelbaar. Hun voorstellingen raken onderwerpen die vaak onbesproken blijven: van heksenvervolgingen tot vrouwelijke seksualiteit, menstruatie en schoonheidsnormen.
Clé en Isa leerden elkaar kennen aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem. Sinds hun afstuderen in 2023 timmeren ze stevig aan de weg. Ze wonnen onder meer de Heij Konijn Award, de Verwonderwaarderingsprijs van Art of Wonder en de publieksprijs van Delft Fringe Festival 2025. In datzelfde jaar werden ze geselecteerd als makers van Station Noord. Hun werk was te zien op diverse (inter)nationale festivals, waaronder O. Festival in Rotterdam, The Future Is Now in Stadsschouwburg Utrecht en Wuzhen Festival in China.
"Bijzonder hoe Clé en Isa een zware inhoud zo luchtig kunnen brengen, het raakte me. Ze hebben een eigen stijl van muziektheater die af en toe erg komisch uitpakt. De urgentie spat er van af en ze kunnen door hun vorm een groot publiek aan, dat vind ik voor zo'n jong gezelschap heel bijzonder." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)
Credits
Concept, muziek, spel: Clé Delphi, Isa Zwart
Eindregie: Silke van Kamp Dramaturgische
Coaching: Babette Kalker
Foto: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink
Met dank aan: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis
Mirror, mirror on the wall… why is the right side of my face not right at all? The pressure to be beautiful seems greater than ever: TikTok trends like "how can I be prettier?" reach millions of views, celebrities constantly promote products and life hacks to become even more attractive, and the number of cosmetic procedures rises explosively each year. In Pretty Privilege, Collectief Teder confronts the audience with the harsh reality of beauty standards. Isa Zwart and Clé Delphi investigate how the (in)visible advantage of physical attractiveness — also known as "pretty privilege" — shapes our self-image, behaviour, and social status. Through polyphonic singing, electronic beats, saxophone, and personal stories, they create a critical, playful, yet tender piece of music theatre. What begins with a filter or a small correction grows into an endless optimisation of the self. Beauty is presented as attainable, measurable, and above all necessary. A project that is never finished. In a world where insecurity generates profit, the question arises: who benefits from our self-doubt, and what happens if we refuse to participate?
*Biography
Collectief Teder, founded by Isa Zwart and Clé Delphi, creates music theatre that explores and questions contemporary forms of women's oppression and patriarchal structures. With humour, tenderness, and music as a guiding thread, they make large and complex themes deeply felt. Their performances address topics that often remain unspoken: from witch hunts to female sexuality, menstruation, and beauty standards.
Clé and Isa met at the ArtEZ Conservatoire. Since graduating in 2023, they have been steadily building their career. They have won the Heij Konijn Award, the Verwonderwaarderingsprijs from Art of Wonder, and the Audience Award at Delft Fringe Festival 2025. That same year, they were selected as creators of Station Noord. Their work has been presented at various national and international festivals, including O. Festival, The Future Is Now at Stadsschouwburg Utrecht, and the Wuzhen Theatre Festival in China.
"It's remarkable how Clé and Isa manage to present heavy subject matter with such lightness — it truly moved me. They have developed a distinct style of music theatre that can be highly comedic at times. The urgency radiates from the stage, and through their form they can reach a wide audience. For such a young company, that is very special." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)*
*Credits
Concept, music, performance: Clé Delphi, Isa Zwart
Final direction: Silke van Kamp
Dramaturgical coaching: Babette Kalker
Photography: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink
With thanks to: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis*
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… wat is er mis met mijn gezicht vanaf de rechterkant? De schoonheidsplicht lijkt groter dan ooit: TikTok-trends als "how can I be prettier?" bereiken miljoenen views, beroemdheden promoten constant producten en lifehacks om nóg mooier te worden, en het aantal cosmetische ingrepen stijgt elk jaar explosief.
In Pretty Privilege confronteert Collectief Teder het publiek met de harde werkelijkheid van schoonheidsidealen. Isa Zwart en Clé Delphi onderzoeken hoe het (on)zichtbare voordeel van fysieke aantrekkelijkheid — ook wel 'pretty privilege' genoemd — ons zelfbeeld, gedrag en sociale status beïnvloedt.
Met meerstemmige zang, saxofoon, elektronische beats en persoonlijke verhalen creëren zij een kritische, speelse en tegelijk tedere muziektheatervoorstelling.
Wat begint met een filter of een kleine correctie, groeit uit tot een eindeloze optimalisatie van jezelf. Schoonheid wordt gepresenteerd als maakbaar, meetbaar en vooral noodzakelijk. Een project dat nooit af is. In een wereld waarin onzekerheid winst oplevert, rijst de vraag: wie verdient er aan onze twijfel, en wat gebeurt er als we weigeren mee te doen?
Biografie
Collectief Teder, opgericht door Isa Zwart en Clé Delphi, maakt muziektheater dat hedendaagse vormen van vrouwenonderdrukking en patriarchale structuren onderzoekt en bevraagt. Met humor, tederheid en muziek als rode draad maken ze grote, complexe thema's invoelbaar. Hun voorstellingen raken onderwerpen die vaak onbesproken blijven: van heksenvervolgingen tot vrouwelijke seksualiteit, menstruatie en schoonheidsnormen.
Clé en Isa leerden elkaar kennen aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem. Sinds hun afstuderen in 2023 timmeren ze stevig aan de weg. Ze wonnen onder meer de Heij Konijn Award, de Verwonderwaarderingsprijs van Art of Wonder en de publieksprijs van Delft Fringe Festival 2025. In datzelfde jaar werden ze geselecteerd als makers van Station Noord. Hun werk was te zien op diverse (inter)nationale festivals, waaronder O. Festival in Rotterdam, The Future Is Now in Stadsschouwburg Utrecht en Wuzhen Festival in China.
"Bijzonder hoe Clé en Isa een zware inhoud zo luchtig kunnen brengen, het raakte me. Ze hebben een eigen stijl van muziektheater die af en toe erg komisch uitpakt. De urgentie spat er van af en ze kunnen door hun vorm een groot publiek aan, dat vind ik voor zo'n jong gezelschap heel bijzonder." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)
Credits
Concept, muziek, spel: Clé Delphi, Isa Zwart
Eindregie: Silke van Kamp Dramaturgische
Coaching: Babette Kalker
Foto: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink
Met dank aan: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis
Mirror, mirror on the wall… why is the right side of my face not right at all? The pressure to be beautiful seems greater than ever: TikTok trends like "how can I be prettier?" reach millions of views, celebrities constantly promote products and life hacks to become even more attractive, and the number of cosmetic procedures rises explosively each year. In Pretty Privilege, Collectief Teder confronts the audience with the harsh reality of beauty standards. Isa Zwart and Clé Delphi investigate how the (in)visible advantage of physical attractiveness — also known as "pretty privilege" — shapes our self-image, behaviour, and social status. Through polyphonic singing, electronic beats, saxophone, and personal stories, they create a critical, playful, yet tender piece of music theatre. What begins with a filter or a small correction grows into an endless optimisation of the self. Beauty is presented as attainable, measurable, and above all necessary. A project that is never finished. In a world where insecurity generates profit, the question arises: who benefits from our self-doubt, and what happens if we refuse to participate?
*Biography
Collectief Teder, founded by Isa Zwart and Clé Delphi, creates music theatre that explores and questions contemporary forms of women's oppression and patriarchal structures. With humour, tenderness, and music as a guiding thread, they make large and complex themes deeply felt. Their performances address topics that often remain unspoken: from witch hunts to female sexuality, menstruation, and beauty standards.
Clé and Isa met at the ArtEZ Conservatoire. Since graduating in 2023, they have been steadily building their career. They have won the Heij Konijn Award, the Verwonderwaarderingsprijs from Art of Wonder, and the Audience Award at Delft Fringe Festival 2025. That same year, they were selected as creators of Station Noord. Their work has been presented at various national and international festivals, including O. Festival, The Future Is Now at Stadsschouwburg Utrecht, and the Wuzhen Theatre Festival in China.
"It's remarkable how Clé and Isa manage to present heavy subject matter with such lightness — it truly moved me. They have developed a distinct style of music theatre that can be highly comedic at times. The urgency radiates from the stage, and through their form they can reach a wide audience. For such a young company, that is very special." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)*
*Credits
Concept, music, performance: Clé Delphi, Isa Zwart
Final direction: Silke van Kamp
Dramaturgical coaching: Babette Kalker
Photography: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink
With thanks to: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis*
Twee violen en een Bart verdwaalden tijdens hun avontuurlijke zoektocht naar de zin van het bestaansrecht. Omdat het navigatiesysteem nog in de was zat, werd hun geduld al snel een schone lei. Sindsdien richten ze zich liever op de kleine perikelen die hardnekkig aan hun schoenzolen zijn blijven kleven.
Leven er koala's op Hawaï? Waarom gaan mensen stilstaan op een roltrap? En schat, wat wil jij eigenlijk als ontbijt?
Het muzikale trio gaat dergelijke levensvraagstukken te lijf met het betere snaar- en strijkwerk in combinatie met een stevig potje taalviscositeit. Dus zet je maar schrap!
Biografieën
Anna Witvliet (zang, altviool, piano, ukelele) is in het dagelijks leven kinderpsycholoog en gaat van jongs af aan altviool spelend en zingend door het leven. Ze schrijft vioolpartijen en meerstemmige zanglijnen bij bestaande nummers en eigen verzinsels.
Hilde Bel (zang, viool, piano, ukelele, kazoo, cornflakes) is ambtenaar die niet stopt zichzelf te vernieuwen: van het overwinnen van hoogtevrees op de viool tot diep filosoferen over het leven en haar eigenaardigheden.
Bart de Piraat (zang, gitaar, ukelele, concertina) is van oorsprong animatiefilmmaker, maar het verlangen naar direct contact met het publiek leidde hem naar het theater. Naast Twee Violen en een Bart is hij actief bij operettegezelschap Carmina Ludicra en maakt hij solo cabaretvoorstellingen.
Credits
Twee Violen en een Bart
*Twee violen en een Bart (Two Violins and a Bart) got lost during their adventurous search for the meaning of existential rights. Because the navigation system was still in the laundry, their patience quickly became a blank slate. Since then, they've preferred to focus on the little perils that stubbornly clung to the soles of their shoes.
Do koalas live in Hawaii? Why do people stop walking on escalators? And honey, what do you actually want for breakfast?
This musical trio tackles such life questions with expert string and bow work combined with a robust dose of linguistic viscosity. So brace yourself!*
Biographies
*Anna Witvliet (vocals, viola, piano, ukulele) is a child psychologist in daily life who has been playing viola and singing since childhood. She writes violin parts and multi-part vocal lines for existing songs and original compositions.
Hilde Bel (vocals, violin, piano, ukulele, kazoo, cornflakes) is a civil servant who never stops reinventing herself: from conquering a fear of heights on the violin to philosophising about life and its peculiarities.
Bart de Piraat (vocals, guitar, ukulele, concertina) is originally an animation filmmaker, but his desire for direct contact with audiences led him to theatre. Alongside Two Violins and a Bart, he performs with operetta company Carmina Ludicra and creates solo cabaret shows.*
Credits
Twee Violen en een Bart
Twee violen en een Bart verdwaalden tijdens hun avontuurlijke zoektocht naar de zin van het bestaansrecht. Omdat het navigatiesysteem nog in de was zat, werd hun geduld al snel een schone lei. Sindsdien richten ze zich liever op de kleine perikelen die hardnekkig aan hun schoenzolen zijn blijven kleven.
Leven er koala's op Hawaï? Waarom gaan mensen stilstaan op een roltrap? En schat, wat wil jij eigenlijk als ontbijt?
Het muzikale trio gaat dergelijke levensvraagstukken te lijf met het betere snaar- en strijkwerk in combinatie met een stevig potje taalviscositeit. Dus zet je maar schrap!
Biografieën
Anna Witvliet (zang, altviool, piano, ukelele) is in het dagelijks leven kinderpsycholoog en gaat van jongs af aan altviool spelend en zingend door het leven. Ze schrijft vioolpartijen en meerstemmige zanglijnen bij bestaande nummers en eigen verzinsels.
Hilde Bel (zang, viool, piano, ukelele, kazoo, cornflakes) is ambtenaar die niet stopt zichzelf te vernieuwen: van het overwinnen van hoogtevrees op de viool tot diep filosoferen over het leven en haar eigenaardigheden.
Bart de Piraat (zang, gitaar, ukelele, concertina) is van oorsprong animatiefilmmaker, maar het verlangen naar direct contact met het publiek leidde hem naar het theater. Naast Twee Violen en een Bart is hij actief bij operettegezelschap Carmina Ludicra en maakt hij solo cabaretvoorstellingen.
Credits
Twee Violen en een Bart
*Twee violen en een Bart (Two Violins and a Bart) got lost during their adventurous search for the meaning of existential rights. Because the navigation system was still in the laundry, their patience quickly became a blank slate. Since then, they've preferred to focus on the little perils that stubbornly clung to the soles of their shoes.
Do koalas live in Hawaii? Why do people stop walking on escalators? And honey, what do you actually want for breakfast?
This musical trio tackles such life questions with expert string and bow work combined with a robust dose of linguistic viscosity. So brace yourself!*
Biographies
*Anna Witvliet (vocals, viola, piano, ukulele) is a child psychologist in daily life who has been playing viola and singing since childhood. She writes violin parts and multi-part vocal lines for existing songs and original compositions.
Hilde Bel (vocals, violin, piano, ukulele, kazoo, cornflakes) is a civil servant who never stops reinventing herself: from conquering a fear of heights on the violin to philosophising about life and its peculiarities.
Bart de Piraat (vocals, guitar, ukulele, concertina) is originally an animation filmmaker, but his desire for direct contact with audiences led him to theatre. Alongside Two Violins and a Bart, he performs with operetta company Carmina Ludicra and creates solo cabaret shows.*
Credits
Twee Violen en een Bart
In een bijna leeg speelvlak dwaalt een man die zijn grip op de werkelijkheid verliest, maar dat met ontwapenende lichtheid draagt. Terwijl een fluisterende audiotape zijn gedachten ontregelt, zoekt hij houvast in de soundscapes van zijn herinneringen. Hij declameert bizarre teksten en slaat rusteloze ritmes op instrumenten én zijn eigen lichaam, waardoor een komisch-absurd universum ontstaat. Met modern-klassieke muziek als basis creëert Baue Kunstman een levendige slagwerkmonoloog die laat lachen om het vreemde, meeleven met het afwijkende en zachtjes aan het denken zet over wat het betekent om anders te zijn.
Biografie
Baue Kunstman (2000) is een slagwerker met een voorliefde voor moderne en hedendaagse muziek. De in Rotterdam opgegroeide muzikant studeerde klassiek slagwerk aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij speelde inmiddels in een aantal vooraanstaande ensembles, waaronder HIIIT en het New European Ensemble. Ook maakte hij deel uit van de AUS-Licht opera-cyclus in 2019 in Amsterdam. Baue heeft een passie voor theater en zet zich als slagwerker regelmatig in binnen theatervoorstellingen — zo speelde hij met het Noors Nationaal Ballet in Oslo en werkte hij als muzikant mee aan voorstellingen van Zeelandia en Silbersee.
Credits
Idee & Spel: Baue Kunstman
Muziek: Mark Applebaum – Aphasia, Pierre Jodlowski – Time & Money, Georges Aperghis – Corps a Corps, Thierry de Mey – Ceci n’est pas une Balle
*A man wanders on an almost empty stage, losing his grip on reality yet carrying it with disarming levity. While a whispering audio tape unsettles his thoughts, he searches for stability in the soundscapes of his memories. He declaims bizarre texts and beats restless rhythms on instruments and his own body, creating a comical and absurd universe. With modern classical music as its foundation, Baue Kunstman crafts a vibrant percussion monologue that invites us to laugh at the strange, empathise with the unconventional, and gently reflect on what it means to be different.
Baue Kunstman (2000) is a percussionist with a love for modern and contemporary music. Raised in Rotterdam, he studied classical percussion at the Royal Conservatoire in The Hague. He has since performed with several leading ensembles, including HIIIT and the New European Ensemble. In 2019, he also took part in the AUS-Licht opera cycle in Amsterdam. Baue has a passion for theatre and regularly contributes as a percussionist to stage productions — having performed with the Norwegian National Ballet in Oslo and collaborated on productions by Zeelandia and Silbersee.*
Credits
Idea & Performance: Baue Kunstman
Music: Mark Applebaum – Aphasia Pierre Jodlowski – Time & Money Georges Aperghis – Corps à Corps Thierry de Mey – Ceci n'est pas une Balle
Moedermythe is voor iedereen met een moeder, of die moeder is, was, wordt, wil worden of nooit zal zijn. Vijf moeders onderzoeken via hun persoonlijke verhalen wat moederschap betekent in een wereld vol verwachtingen. Samen dansen, zingen, springen en schudden ze de norm van zich af. Wees welkom bij deze muzikale theatervoorstelling en vier met ons de meerstemmigheid van moederschap.
"Houd het niet, jij wordt nooit een goede moeder," zei de stem in haar hoofd toen ze ongepland zwanger was. Vijf jaar later onderzoekt theatermaker Mystha Mandersloot de herkomst van die stem. Want wat betekent "een goede moeder"? Wanneer mag je je überhaupt een moeder noemen? Dit onderzoekt ze samen met vijf moeders die niet binnen de norm van moederschap vallen. Ze vieren de rafelranden en laten zien dat moederschap geen vastomlijnde rol is, maar een vorm van zelfexpressie.
Biografie
Mystha Mandersloot (zij/haar, 2000) is theatermaker en kunsteducator, afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. In haar werk bevraagt zij maatschappelijke systemen door persoonlijke verhalen te theatraliseren en ongehoorde stemmen ruimte te geven. Haar stijl is confronterend, maar tegelijk ontwapenend en toegankelijk. Je verlaat haar voorstellingen met het gevoel dat je net een goed gesprek hebt gevoerd met een vreemde op het toilet van een club.
Eerder maakte Mystha Verhalen van Verwekkers (2025) en ABORTUSVERHALEN (2023), waarvoor zij de publieksprijs van het Delft Fringe Festival won. Haar werk was te zien op o.a. het Café Theaterfestival, Vuurol, Frascati, MBO Zorg en Welzijn en de Condomerie Amsterdam.
Credits
Regie: Mystha Mandersloot
Spel: Elky Rosa Gerritsen, Jasmijn Steiner, Marieke van der Leijé, Wieke Jellema & Viv Puype
Dramaturgie: Lisanne Brouwer
Vormgeving: Ilse van Broekhoven
Productie: Bente de Bruijn
Beeld: Juliette de Groot
Met dank aan: Stichting Janivo
*Mothermyth is for everyone with a mother, or for someone who is, were, will become or want to become one, or never will be. Five mothers explore, through their personal stories, what motherhood means in a world full of expectations. Together they dance, sing, jump and shake off the norm. Join us for this musical theatre performance and celebrate the polyphony of motherhood.
“Don’t keep it, you’ll never be a good mother,” said the voice in her head when she found herself unexpectedly pregnant. Five years later, theatre maker Mystha Mandersloot investigates the origins of that voice. Because what does “a good mother” really mean? And when can you even call yourself a mother? Together with five mothers who do not fit within the norm of motherhood, she explores these questions. They celebrate the rough edges and show that motherhood is not a fixed role, but a form of self-expression.
Biography*
*Mystha Mandersloot (she/her, 2000) is a theatre maker and arts educator, and a graduate of the Utrecht University of the Arts. In her work, she questions societal systems by theatricalizing personal stories and creating space for unheard voices. The experiences of her performers form the starting point of her artistic practice. Her style is confrontational, yet disarming and accessible at the same time. You leave her performances feeling as though you’ve just had a meaningful conversation with a stranger in a club bathroom.
Previously, Mystha created Verhalen van Verwekkers (2025) and ABORTUSVERHALEN (2023), the latter earning her the Audience Award at the Delft Fringe Festival. Her work has been presented at the Café Theaterfestival, Vuurol, Frascati, MBO Zorg en Welzijn and the Condomerie Amsterdam.
*
Credits
Director: Mystha Mandersloot
Performers: Elky Rosa Gerritsen, Jasmijn Steiner, Marieke van der Leijé, Wieke Jellema & Viv Puype
Dramaturg: Lisanne Brouwer
Scenography: Ilse van Broekhoven
Producer: Bente de Bruijn
Image: Juliette de Groot
Thanks to: Stichting Janivo
In een bijna leeg speelvlak dwaalt een man die zijn grip op de werkelijkheid verliest, maar dat met ontwapenende lichtheid draagt. Terwijl een fluisterende audiotape zijn gedachten ontregelt, zoekt hij houvast in de soundscapes van zijn herinneringen. Hij declameert bizarre teksten en slaat rusteloze ritmes op instrumenten én zijn eigen lichaam, waardoor een komisch-absurd universum ontstaat. Met modern-klassieke muziek als basis creëert Baue Kunstman een levendige slagwerkmonoloog die laat lachen om het vreemde, meeleven met het afwijkende en zachtjes aan het denken zet over wat het betekent om anders te zijn.
Biografie
Baue Kunstman (2000) is een slagwerker met een voorliefde voor moderne en hedendaagse muziek. De in Rotterdam opgegroeide muzikant studeerde klassiek slagwerk aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij speelde inmiddels in een aantal vooraanstaande ensembles, waaronder HIIIT en het New European Ensemble. Ook maakte hij deel uit van de AUS-Licht opera-cyclus in 2019 in Amsterdam. Baue heeft een passie voor theater en zet zich als slagwerker regelmatig in binnen theatervoorstellingen — zo speelde hij met het Noors Nationaal Ballet in Oslo en werkte hij als muzikant mee aan voorstellingen van Zeelandia en Silbersee.
Credits
Idee & Spel: Baue Kunstman
Muziek: Mark Applebaum – Aphasia, Pierre Jodlowski – Time & Money, Georges Aperghis – Corps a Corps, Thierry de Mey – Ceci n’est pas une Balle
*A man wanders on an almost empty stage, losing his grip on reality yet carrying it with disarming levity. While a whispering audio tape unsettles his thoughts, he searches for stability in the soundscapes of his memories. He declaims bizarre texts and beats restless rhythms on instruments and his own body, creating a comical and absurd universe. With modern classical music as its foundation, Baue Kunstman crafts a vibrant percussion monologue that invites us to laugh at the strange, empathise with the unconventional, and gently reflect on what it means to be different.
Baue Kunstman (2000) is a percussionist with a love for modern and contemporary music. Raised in Rotterdam, he studied classical percussion at the Royal Conservatoire in The Hague. He has since performed with several leading ensembles, including HIIIT and the New European Ensemble. In 2019, he also took part in the AUS-Licht opera cycle in Amsterdam. Baue has a passion for theatre and regularly contributes as a percussionist to stage productions — having performed with the Norwegian National Ballet in Oslo and collaborated on productions by Zeelandia and Silbersee.*
Credits
Idea & Performance: Baue Kunstman
Music: Mark Applebaum – Aphasia Pierre Jodlowski – Time & Money Georges Aperghis – Corps à Corps Thierry de Mey – Ceci n'est pas une Balle
Moedermythe is voor iedereen met een moeder, of die moeder is, was, wordt, wil worden of nooit zal zijn. Vijf moeders onderzoeken via hun persoonlijke verhalen wat moederschap betekent in een wereld vol verwachtingen. Samen dansen, zingen, springen en schudden ze de norm van zich af. Wees welkom bij deze muzikale theatervoorstelling en vier met ons de meerstemmigheid van moederschap.
"Houd het niet, jij wordt nooit een goede moeder," zei de stem in haar hoofd toen ze ongepland zwanger was. Vijf jaar later onderzoekt theatermaker Mystha Mandersloot de herkomst van die stem. Want wat betekent "een goede moeder"? Wanneer mag je je überhaupt een moeder noemen? Dit onderzoekt ze samen met vijf moeders die niet binnen de norm van moederschap vallen. Ze vieren de rafelranden en laten zien dat moederschap geen vastomlijnde rol is, maar een vorm van zelfexpressie.
Biografie
Mystha Mandersloot (zij/haar, 2000) is theatermaker en kunsteducator, afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. In haar werk bevraagt zij maatschappelijke systemen door persoonlijke verhalen te theatraliseren en ongehoorde stemmen ruimte te geven. Haar stijl is confronterend, maar tegelijk ontwapenend en toegankelijk. Je verlaat haar voorstellingen met het gevoel dat je net een goed gesprek hebt gevoerd met een vreemde op het toilet van een club.
Eerder maakte Mystha Verhalen van Verwekkers (2025) en ABORTUSVERHALEN (2023), waarvoor zij de publieksprijs van het Delft Fringe Festival won. Haar werk was te zien op o.a. het Café Theaterfestival, Vuurol, Frascati, MBO Zorg en Welzijn en de Condomerie Amsterdam.
Credits
Regie: Mystha Mandersloot
Spel: Elky Rosa Gerritsen, Jasmijn Steiner, Marieke van der Leijé, Wieke Jellema & Viv Puype
Dramaturgie: Lisanne Brouwer
Vormgeving: Ilse van Broekhoven
Productie: Bente de Bruijn
Beeld: Juliette de Groot
Met dank aan: Stichting Janivo
*Mothermyth is for everyone with a mother, or for someone who is, were, will become or want to become one, or never will be. Five mothers explore, through their personal stories, what motherhood means in a world full of expectations. Together they dance, sing, jump and shake off the norm. Join us for this musical theatre performance and celebrate the polyphony of motherhood.
“Don’t keep it, you’ll never be a good mother,” said the voice in her head when she found herself unexpectedly pregnant. Five years later, theatre maker Mystha Mandersloot investigates the origins of that voice. Because what does “a good mother” really mean? And when can you even call yourself a mother? Together with five mothers who do not fit within the norm of motherhood, she explores these questions. They celebrate the rough edges and show that motherhood is not a fixed role, but a form of self-expression.
Biography*
*Mystha Mandersloot (she/her, 2000) is a theatre maker and arts educator, and a graduate of the Utrecht University of the Arts. In her work, she questions societal systems by theatricalizing personal stories and creating space for unheard voices. The experiences of her performers form the starting point of her artistic practice. Her style is confrontational, yet disarming and accessible at the same time. You leave her performances feeling as though you’ve just had a meaningful conversation with a stranger in a club bathroom.
Previously, Mystha created Verhalen van Verwekkers (2025) and ABORTUSVERHALEN (2023), the latter earning her the Audience Award at the Delft Fringe Festival. Her work has been presented at the Café Theaterfestival, Vuurol, Frascati, MBO Zorg en Welzijn and the Condomerie Amsterdam.
*
Credits
Director: Mystha Mandersloot
Performers: Elky Rosa Gerritsen, Jasmijn Steiner, Marieke van der Leijé, Wieke Jellema & Viv Puype
Dramaturg: Lisanne Brouwer
Scenography: Ilse van Broekhoven
Producer: Bente de Bruijn
Image: Juliette de Groot
Thanks to: Stichting Janivo
In een bijna leeg speelvlak dwaalt een man die zijn grip op de werkelijkheid verliest, maar dat met ontwapenende lichtheid draagt. Terwijl een fluisterende audiotape zijn gedachten ontregelt, zoekt hij houvast in de soundscapes van zijn herinneringen. Hij declameert bizarre teksten en slaat rusteloze ritmes op instrumenten én zijn eigen lichaam, waardoor een komisch-absurd universum ontstaat. Met modern-klassieke muziek als basis creëert Baue Kunstman een levendige slagwerkmonoloog die laat lachen om het vreemde, meeleven met het afwijkende en zachtjes aan het denken zet over wat het betekent om anders te zijn.
Biografie
Baue Kunstman (2000) is een slagwerker met een voorliefde voor moderne en hedendaagse muziek. De in Rotterdam opgegroeide muzikant studeerde klassiek slagwerk aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij speelde inmiddels in een aantal vooraanstaande ensembles, waaronder HIIIT en het New European Ensemble. Ook maakte hij deel uit van de AUS-Licht opera-cyclus in 2019 in Amsterdam. Baue heeft een passie voor theater en zet zich als slagwerker regelmatig in binnen theatervoorstellingen — zo speelde hij met het Noors Nationaal Ballet in Oslo en werkte hij als muzikant mee aan voorstellingen van Zeelandia en Silbersee.
Credits
Idee & Spel: Baue Kunstman
Muziek: Mark Applebaum – Aphasia, Pierre Jodlowski – Time & Money, Georges Aperghis – Corps a Corps, Thierry de Mey – Ceci n’est pas une Balle
*A man wanders on an almost empty stage, losing his grip on reality yet carrying it with disarming levity. While a whispering audio tape unsettles his thoughts, he searches for stability in the soundscapes of his memories. He declaims bizarre texts and beats restless rhythms on instruments and his own body, creating a comical and absurd universe. With modern classical music as its foundation, Baue Kunstman crafts a vibrant percussion monologue that invites us to laugh at the strange, empathise with the unconventional, and gently reflect on what it means to be different.
Baue Kunstman (2000) is a percussionist with a love for modern and contemporary music. Raised in Rotterdam, he studied classical percussion at the Royal Conservatoire in The Hague. He has since performed with several leading ensembles, including HIIIT and the New European Ensemble. In 2019, he also took part in the AUS-Licht opera cycle in Amsterdam. Baue has a passion for theatre and regularly contributes as a percussionist to stage productions — having performed with the Norwegian National Ballet in Oslo and collaborated on productions by Zeelandia and Silbersee.*
Credits
Idea & Performance: Baue Kunstman
Music: Mark Applebaum – Aphasia Pierre Jodlowski – Time & Money Georges Aperghis – Corps à Corps Thierry de Mey – Ceci n'est pas une Balle
Twee violen en een Bart verdwaalden tijdens hun avontuurlijke zoektocht naar de zin van het bestaansrecht. Omdat het navigatiesysteem nog in de was zat, werd hun geduld al snel een schone lei. Sindsdien richten ze zich liever op de kleine perikelen die hardnekkig aan hun schoenzolen zijn blijven kleven.
Leven er koala's op Hawaï? Waarom gaan mensen stilstaan op een roltrap? En schat, wat wil jij eigenlijk als ontbijt?
Het muzikale trio gaat dergelijke levensvraagstukken te lijf met het betere snaar- en strijkwerk in combinatie met een stevig potje taalviscositeit. Dus zet je maar schrap!
Biografieën
Anna Witvliet (zang, altviool, piano, ukelele) is in het dagelijks leven kinderpsycholoog en gaat van jongs af aan altviool spelend en zingend door het leven. Ze schrijft vioolpartijen en meerstemmige zanglijnen bij bestaande nummers en eigen verzinsels.
Hilde Bel (zang, viool, piano, ukelele, kazoo, cornflakes) is ambtenaar die niet stopt zichzelf te vernieuwen: van het overwinnen van hoogtevrees op de viool tot diep filosoferen over het leven en haar eigenaardigheden.
Bart de Piraat (zang, gitaar, ukelele, concertina) is van oorsprong animatiefilmmaker, maar het verlangen naar direct contact met het publiek leidde hem naar het theater. Naast Twee Violen en een Bart is hij actief bij operettegezelschap Carmina Ludicra en maakt hij solo cabaretvoorstellingen.
Credits
Twee Violen en een Bart
*Twee violen en een Bart (Two Violins and a Bart) got lost during their adventurous search for the meaning of existential rights. Because the navigation system was still in the laundry, their patience quickly became a blank slate. Since then, they've preferred to focus on the little perils that stubbornly clung to the soles of their shoes.
Do koalas live in Hawaii? Why do people stop walking on escalators? And honey, what do you actually want for breakfast?
This musical trio tackles such life questions with expert string and bow work combined with a robust dose of linguistic viscosity. So brace yourself!*
Biographies
*Anna Witvliet (vocals, viola, piano, ukulele) is a child psychologist in daily life who has been playing viola and singing since childhood. She writes violin parts and multi-part vocal lines for existing songs and original compositions.
Hilde Bel (vocals, violin, piano, ukulele, kazoo, cornflakes) is a civil servant who never stops reinventing herself: from conquering a fear of heights on the violin to philosophising about life and its peculiarities.
Bart de Piraat (vocals, guitar, ukulele, concertina) is originally an animation filmmaker, but his desire for direct contact with audiences led him to theatre. Alongside Two Violins and a Bart, he performs with operetta company Carmina Ludicra and creates solo cabaret shows.*
Credits
Twee Violen en een Bart
In een bijna leeg speelvlak dwaalt een man die zijn grip op de werkelijkheid verliest, maar dat met ontwapenende lichtheid draagt. Terwijl een fluisterende audiotape zijn gedachten ontregelt, zoekt hij houvast in de soundscapes van zijn herinneringen. Hij declameert bizarre teksten en slaat rusteloze ritmes op instrumenten én zijn eigen lichaam, waardoor een komisch-absurd universum ontstaat. Met modern-klassieke muziek als basis creëert Baue Kunstman een levendige slagwerkmonoloog die laat lachen om het vreemde, meeleven met het afwijkende en zachtjes aan het denken zet over wat het betekent om anders te zijn.
Biografie
Baue Kunstman (2000) is een slagwerker met een voorliefde voor moderne en hedendaagse muziek. De in Rotterdam opgegroeide muzikant studeerde klassiek slagwerk aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij speelde inmiddels in een aantal vooraanstaande ensembles, waaronder HIIIT en het New European Ensemble. Ook maakte hij deel uit van de AUS-Licht opera-cyclus in 2019 in Amsterdam. Baue heeft een passie voor theater en zet zich als slagwerker regelmatig in binnen theatervoorstellingen — zo speelde hij met het Noors Nationaal Ballet in Oslo en werkte hij als muzikant mee aan voorstellingen van Zeelandia en Silbersee.
Credits
Idee & Spel: Baue Kunstman
Muziek: Mark Applebaum – Aphasia, Pierre Jodlowski – Time & Money, Georges Aperghis – Corps a Corps, Thierry de Mey – Ceci n’est pas une Balle
*A man wanders on an almost empty stage, losing his grip on reality yet carrying it with disarming levity. While a whispering audio tape unsettles his thoughts, he searches for stability in the soundscapes of his memories. He declaims bizarre texts and beats restless rhythms on instruments and his own body, creating a comical and absurd universe. With modern classical music as its foundation, Baue Kunstman crafts a vibrant percussion monologue that invites us to laugh at the strange, empathise with the unconventional, and gently reflect on what it means to be different.
Baue Kunstman (2000) is a percussionist with a love for modern and contemporary music. Raised in Rotterdam, he studied classical percussion at the Royal Conservatoire in The Hague. He has since performed with several leading ensembles, including HIIIT and the New European Ensemble. In 2019, he also took part in the AUS-Licht opera cycle in Amsterdam. Baue has a passion for theatre and regularly contributes as a percussionist to stage productions — having performed with the Norwegian National Ballet in Oslo and collaborated on productions by Zeelandia and Silbersee.*
Credits
Idea & Performance: Baue Kunstman
Music: Mark Applebaum – Aphasia Pierre Jodlowski – Time & Money Georges Aperghis – Corps à Corps Thierry de Mey – Ceci n'est pas une Balle
Twee violen en een Bart verdwaalden tijdens hun avontuurlijke zoektocht naar de zin van het bestaansrecht. Omdat het navigatiesysteem nog in de was zat, werd hun geduld al snel een schone lei. Sindsdien richten ze zich liever op de kleine perikelen die hardnekkig aan hun schoenzolen zijn blijven kleven.
Leven er koala's op Hawaï? Waarom gaan mensen stilstaan op een roltrap? En schat, wat wil jij eigenlijk als ontbijt?
Het muzikale trio gaat dergelijke levensvraagstukken te lijf met het betere snaar- en strijkwerk in combinatie met een stevig potje taalviscositeit. Dus zet je maar schrap!
Biografieën
Anna Witvliet (zang, altviool, piano, ukelele) is in het dagelijks leven kinderpsycholoog en gaat van jongs af aan altviool spelend en zingend door het leven. Ze schrijft vioolpartijen en meerstemmige zanglijnen bij bestaande nummers en eigen verzinsels.
Hilde Bel (zang, viool, piano, ukelele, kazoo, cornflakes) is ambtenaar die niet stopt zichzelf te vernieuwen: van het overwinnen van hoogtevrees op de viool tot diep filosoferen over het leven en haar eigenaardigheden.
Bart de Piraat (zang, gitaar, ukelele, concertina) is van oorsprong animatiefilmmaker, maar het verlangen naar direct contact met het publiek leidde hem naar het theater. Naast Twee Violen en een Bart is hij actief bij operettegezelschap Carmina Ludicra en maakt hij solo cabaretvoorstellingen.
Credits
Twee Violen en een Bart
*Twee violen en een Bart (Two Violins and a Bart) got lost during their adventurous search for the meaning of existential rights. Because the navigation system was still in the laundry, their patience quickly became a blank slate. Since then, they've preferred to focus on the little perils that stubbornly clung to the soles of their shoes.
Do koalas live in Hawaii? Why do people stop walking on escalators? And honey, what do you actually want for breakfast?
This musical trio tackles such life questions with expert string and bow work combined with a robust dose of linguistic viscosity. So brace yourself!*
Biographies
*Anna Witvliet (vocals, viola, piano, ukulele) is a child psychologist in daily life who has been playing viola and singing since childhood. She writes violin parts and multi-part vocal lines for existing songs and original compositions.
Hilde Bel (vocals, violin, piano, ukulele, kazoo, cornflakes) is a civil servant who never stops reinventing herself: from conquering a fear of heights on the violin to philosophising about life and its peculiarities.
Bart de Piraat (vocals, guitar, ukulele, concertina) is originally an animation filmmaker, but his desire for direct contact with audiences led him to theatre. Alongside Two Violins and a Bart, he performs with operetta company Carmina Ludicra and creates solo cabaret shows.*
Credits
Twee Violen en een Bart
Moedermythe is voor iedereen met een moeder, of die moeder is, was, wordt, wil worden of nooit zal zijn. Vijf moeders onderzoeken via hun persoonlijke verhalen wat moederschap betekent in een wereld vol verwachtingen. Samen dansen, zingen, springen en schudden ze de norm van zich af. Wees welkom bij deze muzikale theatervoorstelling en vier met ons de meerstemmigheid van moederschap.
"Houd het niet, jij wordt nooit een goede moeder," zei de stem in haar hoofd toen ze ongepland zwanger was. Vijf jaar later onderzoekt theatermaker Mystha Mandersloot de herkomst van die stem. Want wat betekent "een goede moeder"? Wanneer mag je je überhaupt een moeder noemen? Dit onderzoekt ze samen met vijf moeders die niet binnen de norm van moederschap vallen. Ze vieren de rafelranden en laten zien dat moederschap geen vastomlijnde rol is, maar een vorm van zelfexpressie.
Biografie
Mystha Mandersloot (zij/haar, 2000) is theatermaker en kunsteducator, afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. In haar werk bevraagt zij maatschappelijke systemen door persoonlijke verhalen te theatraliseren en ongehoorde stemmen ruimte te geven. Haar stijl is confronterend, maar tegelijk ontwapenend en toegankelijk. Je verlaat haar voorstellingen met het gevoel dat je net een goed gesprek hebt gevoerd met een vreemde op het toilet van een club.
Eerder maakte Mystha Verhalen van Verwekkers (2025) en ABORTUSVERHALEN (2023), waarvoor zij de publieksprijs van het Delft Fringe Festival won. Haar werk was te zien op o.a. het Café Theaterfestival, Vuurol, Frascati, MBO Zorg en Welzijn en de Condomerie Amsterdam.
Credits
Regie: Mystha Mandersloot
Spel: Elky Rosa Gerritsen, Jasmijn Steiner, Marieke van der Leijé, Wieke Jellema & Viv Puype
Dramaturgie: Lisanne Brouwer
Vormgeving: Ilse van Broekhoven
Productie: Bente de Bruijn
Beeld: Juliette de Groot
Met dank aan: Stichting Janivo
*Mothermyth is for everyone with a mother, or for someone who is, were, will become or want to become one, or never will be. Five mothers explore, through their personal stories, what motherhood means in a world full of expectations. Together they dance, sing, jump and shake off the norm. Join us for this musical theatre performance and celebrate the polyphony of motherhood.
“Don’t keep it, you’ll never be a good mother,” said the voice in her head when she found herself unexpectedly pregnant. Five years later, theatre maker Mystha Mandersloot investigates the origins of that voice. Because what does “a good mother” really mean? And when can you even call yourself a mother? Together with five mothers who do not fit within the norm of motherhood, she explores these questions. They celebrate the rough edges and show that motherhood is not a fixed role, but a form of self-expression.
Biography*
*Mystha Mandersloot (she/her, 2000) is a theatre maker and arts educator, and a graduate of the Utrecht University of the Arts. In her work, she questions societal systems by theatricalizing personal stories and creating space for unheard voices. The experiences of her performers form the starting point of her artistic practice. Her style is confrontational, yet disarming and accessible at the same time. You leave her performances feeling as though you’ve just had a meaningful conversation with a stranger in a club bathroom.
Previously, Mystha created Verhalen van Verwekkers (2025) and ABORTUSVERHALEN (2023), the latter earning her the Audience Award at the Delft Fringe Festival. Her work has been presented at the Café Theaterfestival, Vuurol, Frascati, MBO Zorg en Welzijn and the Condomerie Amsterdam.
*
Credits
Director: Mystha Mandersloot
Performers: Elky Rosa Gerritsen, Jasmijn Steiner, Marieke van der Leijé, Wieke Jellema & Viv Puype
Dramaturg: Lisanne Brouwer
Scenography: Ilse van Broekhoven
Producer: Bente de Bruijn
Image: Juliette de Groot
Thanks to: Stichting Janivo
Een poëtische muziektheatervoorstelling over hoop en haar schaduwzijde. Twee broers zijn elkaars tegenbeeld, maar verliezen zich beiden in hun verlangen naar een vrouw die alles moet bezitten wat ze zelf niet hebben.
De introverte kunstenaar Prometheus gelooft iets grootser te kunnen creëren dan de goden zelf. Als een bezetene jaagt hij op de muze die steeds in zijn dromen verschijnt. Zijn broer, extraverte natuurfotograaf Epimetheus, snapt niet waarom iedere poging om heviger lief te hebben, zijn geliefde juist verder bij hem vandaan duwt. Pandora, de vrouw met de kruik, brengt zowel verrukking als onheil in het leven van de broers. Of weerspiegelt haar water slechts wat al in hen aanwezig was?
De mythe over Prometheus en zijn broer gaat over meer dan het brengen van het vuur. Het is een tragedie waarin verborgen en onderbewuste processen bewust worden. Een stuk waarin de Griekse mythe en autobiografische ervaringen van schrijver Max Bruins door elkaar lopen. Wie het innerlijk vuur draagt zal zijn schaduw tegenkomen. Wie in schaduw leeft, zal zich daar niet van bewust zijn tot hij het vuur heeft gezien.
Biografieën
Femke Hulsman (1996) studeerde in 2025 af aan de Dutch National Opera Academy, waar ze speelde in verschillende opera's met het Orkest van de 18e eeuw en het Residentie Orkest. Ze trad op in het Concertgebouw Amsterdam, Muziekgebouw aan 't IJ, De Vereeniging Nijmegen en De Nationale Opera.
Max Bruins (1997) studeerde af aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag (2020) en Codarts Rotterdam (2022). Hij zong rollen bij o.a. het Residentie Orkest, Opera2day, Barok Opera Amsterdam, B'Rock Orchestra, Holland Symfonie Orkest en Muziektheater Hollandsdiep.
Credits
Femke Hulsman en Max Simon Bruins voeren dit alles uit met mezzosopraan, tenor, piano en basgitaar. Prometheus en Epimetheus zingen werk van Schubert en Liszt; Femke zingt werk van vrouwelijke componisten zoals Strozzi en Von Bingen. Daarnaast zijn er gesproken monologen voor elk van de karakters.
*A poetic music-theatre performance about hope and its shadow side. Two brothers are each other's mirror image, yet both lose themselves in their longing for a woman who must possess everything they themselves lack.
The introverted artist Prometheus believes he can create something greater than the gods themselves. Like a madman, he chases the muse who repeatedly appears in his dreams. His brother, the extroverted nature photographer Epimetheus, cannot understand why every attempt to love his beloved more intensely only pushes her further away. Pandora, the woman with the jar, seems to bring both delight and calamity into the brothers' lives. Or does her water merely reflect what was already present within them?
The myth of Prometheus and his brother is about much more than the bringing of fire. It is a tragedy in which hidden and unconscious processes are brought to awareness. A work in which Greek myth and the autobiographical experiences of writer Max Bruins begin to intertwine. Whoever carries the inner fire will encounter his shadow. Whoever lives in shadow will not be aware of it until he has once seen the fire.*
Biographies
*Femke Hulsman (1996) graduated in 2025 from the Dutch National Opera Academy, where she performed in several operas with the Orchestra of the Eighteenth Century and the Residentie Orchestra. She has appeared at the Concertgebouw Amsterdam, Muziekgebouw aan 't IJ, De Vereeniging Nijmegen, and De Nationale Opera.
Max Bruins (1997) graduated from the Royal Conservatoire The Hague (2020) and Codarts Rotterdam (2022). He has sung roles with o.a. the Residentie Orchestra, Opera2day, Barok Opera Amsterdam, B'Rock Orchestra, Holland Symfonie Orkest, and Muziektheater Hollandsdiep.*
Credits
Femke Hulsman and Max Simon Bruins perform with mezzo-soprano, tenor, piano, and bass guitar. Prometheus and Epimetheus sing works by Schubert and Liszt; Femke performs music by female composers such as Strozzi and Von Bingen. There will also be spoken monologues for each of the characters. (The spoken texts are in Dutch.)
Twee violen en een Bart verdwaalden tijdens hun avontuurlijke zoektocht naar de zin van het bestaansrecht. Omdat het navigatiesysteem nog in de was zat, werd hun geduld al snel een schone lei. Sindsdien richten ze zich liever op de kleine perikelen die hardnekkig aan hun schoenzolen zijn blijven kleven.
Leven er koala's op Hawaï? Waarom gaan mensen stilstaan op een roltrap? En schat, wat wil jij eigenlijk als ontbijt?
Het muzikale trio gaat dergelijke levensvraagstukken te lijf met het betere snaar- en strijkwerk in combinatie met een stevig potje taalviscositeit. Dus zet je maar schrap!
Biografieën
Anna Witvliet (zang, altviool, piano, ukelele) is in het dagelijks leven kinderpsycholoog en gaat van jongs af aan altviool spelend en zingend door het leven. Ze schrijft vioolpartijen en meerstemmige zanglijnen bij bestaande nummers en eigen verzinsels.
Hilde Bel (zang, viool, piano, ukelele, kazoo, cornflakes) is ambtenaar die niet stopt zichzelf te vernieuwen: van het overwinnen van hoogtevrees op de viool tot diep filosoferen over het leven en haar eigenaardigheden.
Bart de Piraat (zang, gitaar, ukelele, concertina) is van oorsprong animatiefilmmaker, maar het verlangen naar direct contact met het publiek leidde hem naar het theater. Naast Twee Violen en een Bart is hij actief bij operettegezelschap Carmina Ludicra en maakt hij solo cabaretvoorstellingen.
Credits
Twee Violen en een Bart
*Twee violen en een Bart (Two Violins and a Bart) got lost during their adventurous search for the meaning of existential rights. Because the navigation system was still in the laundry, their patience quickly became a blank slate. Since then, they've preferred to focus on the little perils that stubbornly clung to the soles of their shoes.
Do koalas live in Hawaii? Why do people stop walking on escalators? And honey, what do you actually want for breakfast?
This musical trio tackles such life questions with expert string and bow work combined with a robust dose of linguistic viscosity. So brace yourself!*
Biographies
*Anna Witvliet (vocals, viola, piano, ukulele) is a child psychologist in daily life who has been playing viola and singing since childhood. She writes violin parts and multi-part vocal lines for existing songs and original compositions.
Hilde Bel (vocals, violin, piano, ukulele, kazoo, cornflakes) is a civil servant who never stops reinventing herself: from conquering a fear of heights on the violin to philosophising about life and its peculiarities.
Bart de Piraat (vocals, guitar, ukulele, concertina) is originally an animation filmmaker, but his desire for direct contact with audiences led him to theatre. Alongside Two Violins and a Bart, he performs with operetta company Carmina Ludicra and creates solo cabaret shows.*
Credits
Twee Violen en een Bart
