Programma .

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… wat is er mis met mijn gezicht vanaf de rechterkant? De schoonheidsplicht lijkt groter dan ooit: TikTok-trends als "how can I be prettier?" bereiken miljoenen views, beroemdheden promoten constant producten en lifehacks om nóg mooier te worden, en het aantal cosmetische ingrepen stijgt elk jaar explosief.
In Pretty Privilege confronteert Collectief Teder het publiek met de harde werkelijkheid van schoonheidsidealen. Isa Zwart en Clé Delphi onderzoeken hoe het (on)zichtbare voordeel van fysieke aantrekkelijkheid — ook wel 'pretty privilege' genoemd — ons zelfbeeld, gedrag en sociale status beïnvloedt.
Met meerstemmige zang, saxofoon, elektronische beats en persoonlijke verhalen creëren zij een kritische, speelse en tegelijk tedere muziektheatervoorstelling.
Wat begint met een filter of een kleine correctie, groeit uit tot een eindeloze optimalisatie van jezelf. Schoonheid wordt gepresenteerd als maakbaar, meetbaar en vooral noodzakelijk. Een project dat nooit af is. In een wereld waarin onzekerheid winst oplevert, rijst de vraag: wie verdient er aan onze twijfel, en wat gebeurt er als we weigeren mee te doen?

Biografie
Collectief Teder, opgericht door Isa Zwart en Clé Delphi, maakt muziektheater dat hedendaagse vormen van vrouwenonderdrukking en patriarchale structuren onderzoekt en bevraagt. Met humor, tederheid en muziek als rode draad maken ze grote, complexe thema's invoelbaar. Hun voorstellingen raken onderwerpen die vaak onbesproken blijven: van heksenvervolgingen tot vrouwelijke seksualiteit, menstruatie en schoonheidsnormen.
Clé en Isa leerden elkaar kennen aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem. Sinds hun afstuderen in 2023 timmeren ze stevig aan de weg. Ze wonnen onder meer de Heij Konijn Award, de Verwonderwaarderingsprijs van Art of Wonder en de publieksprijs van Delft Fringe Festival 2025. In datzelfde jaar werden ze geselecteerd als makers van Station Noord. Hun werk was te zien op diverse (inter)nationale festivals, waaronder O. Festival in Rotterdam, The Future Is Now in Stadsschouwburg Utrecht en Wuzhen Festival in China.

"Bijzonder hoe Clé en Isa een zware inhoud zo luchtig kunnen brengen, het raakte me. Ze hebben een eigen stijl van muziektheater die af en toe erg komisch uitpakt. De urgentie spat er van af en ze kunnen door hun vorm een groot publiek aan, dat vind ik voor zo'n jong gezelschap heel bijzonder." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)

Credits
Concept, muziek, spel: Clé Delphi, Isa Zwart
Eindregie: Silke van Kamp Dramaturgische
Coaching: Babette Kalker
Foto: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink

Met dank aan: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis

Mirror, mirror on the wall… why is the right side of my face not right at all? The pressure to be beautiful seems greater than ever: TikTok trends like "how can I be prettier?" reach millions of views, celebrities constantly promote products and life hacks to become even more attractive, and the number of cosmetic procedures rises explosively each year. In Pretty Privilege, Collectief Teder confronts the audience with the harsh reality of beauty standards. Isa Zwart and Clé Delphi investigate how the (in)visible advantage of physical attractiveness — also known as "pretty privilege" — shapes our self-image, behaviour, and social status. Through polyphonic singing, electronic beats, saxophone, and personal stories, they create a critical, playful, yet tender piece of music theatre. What begins with a filter or a small correction grows into an endless optimisation of the self. Beauty is presented as attainable, measurable, and above all necessary. A project that is never finished. In a world where insecurity generates profit, the question arises: who benefits from our self-doubt, and what happens if we refuse to participate?

*Biography
Collectief Teder, founded by Isa Zwart and Clé Delphi, creates music theatre that explores and questions contemporary forms of women's oppression and patriarchal structures. With humour, tenderness, and music as a guiding thread, they make large and complex themes deeply felt. Their performances address topics that often remain unspoken: from witch hunts to female sexuality, menstruation, and beauty standards.
Clé and Isa met at the ArtEZ Conservatoire. Since graduating in 2023, they have been steadily building their career. They have won the Heij Konijn Award, the Verwonderwaarderingsprijs from Art of Wonder, and the Audience Award at Delft Fringe Festival 2025. That same year, they were selected as creators of Station Noord. Their work has been presented at various national and international festivals, including O. Festival, The Future Is Now at Stadsschouwburg Utrecht, and the Wuzhen Theatre Festival in China.

"It's remarkable how Clé and Isa manage to present heavy subject matter with such lightness — it truly moved me. They have developed a distinct style of music theatre that can be highly comedic at times. The urgency radiates from the stage, and through their form they can reach a wide audience. For such a young company, that is very special." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)*

*Credits
Concept, music, performance: Clé Delphi, Isa Zwart
Final direction: Silke van Kamp
Dramaturgical coaching: Babette Kalker
Photography: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink

With thanks to: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis*

Big Backstory is een WIP-debuutvoorstelling van de Belgische artiest Julian Gypens, waarin stand-upcomedy en hedendaagse dans samenkomen om de grappige en kwetsbare realiteit te onderzoeken van leven in een lichaam dat op maatschappelijk en wetenschappelijk niveau geen kont heeft. De voorstelling smijt twee tegenstrijdige kunstvormen tegen elkaar in een gedurfde evenwichtsoefening. Het verhaal van een man en zijn tragische scheiding van zijn achterwerk wordt verweven met choreografie en grappen. Kan deze komiek zich herenigen met zijn lang verloren billen, of is hij gedoemd te dansen zonder iets om mee te schudden?

Big Backstory is a debut work-in-progress by Belgian artist Julian Gypens, combining stand-up comedy and contemporary dance to explore the amusing and fragile reality of living in a body that — on a societal and scientific level — has no arse. The show smashes two contradictory art forms together in a daring balancing act, weaving the tale of a man and his tragic separation from his rear end with choreography and gags. Can this comedian reunite with his long-lost buns, or is he cursed to dance with nothing to shake?

Tim is dood, en Albert is doodmoe. Het is best moeilijk om je als cabaretduo staande te houden, als de helft van dat duo overleden is.
Albert Meijer maakt met Plekjes een muzikale ode aan eigenzinnig rouwen. Met gevoelige liedjes en schurende grappen neemt Albert zijn publiek mee in een persoonlijk verhaal over rouw en vriendschap.

Biografie
Albert Meijer is cabaretier en liedjesmaker. Samen met zijn beste vriend Tim vormde zij het Utrechtse queer cabaretduo Het Verdriet van Drenthe. Daarmee hadden ze geen noemenswaardige successen, maar wel veel plezier. Tot Tim in 2023 plotseling overleed. Sindsdien schrijft Albert veel liedjes en verhalen over de dood, rouw, verlies en de vreemde maar constante drang om daar grappen over te maken.
Albert Meijer won in 2024 zowel de jury- als de publieksprijs van het Amsterdams Studenten Cabaret Festival.De Theaterkrant noemde hem “tegelijkertijd ontwapenend grappig en immens treurig”.

**Credits **
Tekst, muziek, spel: Albert Meijer
Foto: FotograafNiels
Genre: muzikaal cabaret / kleinkunst

*Tim is dead, and Albert is exhausted. A cabaret duo where one of the performers is dead — that's a real bummer!
With Plekjes, Albert Meijer creates a musical ode to unconventional mourning. Through tender songs and sharp jokes, Albert takes his audience on a personal journey through grief and friendship.

Biography
Albert Meijer is a comedian and songwriter. With his best friend Tim he formed the Utrecht-based queer cabaret duo Het Verdriet van Drenthe. They didn't achieve any significant success, but they did have a lot of fun, until Tim's sudden death in 2023. Since then, Albert has written many songs and stories about death, grief, loss, and the strange but constant urge to joke about it all.
In 2024, Meijer won both the Jury and Audience Awards at the Amsterdam Student Cabaret Festival. De Theaterkrant called his work "simultaneously disarmingly funny and immensely sad."

Credits
Lyrics, music, and performances: Albert Meijer
Photo: FotograafNiels
Genre: musical cabaret/cabaret*

Collectief Wræth onderzocht hoe zij de volgende stap konden zetten met hun live AI-acteur Tommy. Vanuit dit onderzoek ontstaat al snel het idee om een voorstelling te maken over én met AI: een samenwerking tussen een menselijke en een kunstmatige performer. Een toneelstuk over Darwin en LUX, een kluizenaar en zijn perfecte creatie. Geïnspireerd door Pygmalion, Pinokkio en een vleugje Siddharta.
Maar is dit de juiste stap om te nemen? Brengt AI nieuwe creatieve mogelijkheden voor de kunsten, of is het een overbodig element dat ons vakgebied zelfs in gevaar brengt? Collectief Wræth weet het ook niet.

Daarom nodigen zij je graag uit om deel te nemen aan het gesprek en jouw expertise te delen. Moet dit stuk wel worden opgevoerd? Vel jij je oordeel over hun experiment? Kom kijken en laat ze weten wat jij denkt: is dit een volgende stap vooruit, of juist een stap in de verkeerde richting?
Het tweekoppige theatercollectief maakt experimentele sci-fi met een AI-acteur. Ze willen zorgeloos dromen over problemen van later en het middenpad bewandelen tussen angst en begrip. Met veel techniek en leuk haar zijn ze door verschillende onderzoekstrajecten aangekomen op een punt waarbij de ethiek van bestaansrecht in twijfel wordt getrokken.

Biografieën
Barend Boes Kaptein (2001) noemt zichzelf ontwerper van beeld en betrokkenheid. Hij is de bedoeling vergeten, en dat vindt hij prettig, begrijp hem niet verkeerd. Want in het ‘ongevondene’ kan de werkelijkheid zich ontvouwen. In 2024 studeerde hij af aan de Fontys Academy of the Arts met zijn eindregie R.U.R., een techniekgedreven zoektocht naar menselijkheid, geïnspireerd door kunstmatige intelligentie. Dit onderwerp leeft voort binnen collectief Wræth. Over de samenwerking zegt hij: "We leasen bij elkaar een hersenhelft. Toch kan ze me blijven verrassen. Ik geloof dat we op ons veertigste per ongeluk een cult zullen starten." Naast Wræth gaat hij met collectief MOS oprechte connecties aan door verbeelding, betreedt hij de planken met kleuters, kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen, en maakt hij graag multimediale beeldende werken. Zijn missie: de kunsten futureproof maken.

Robyn Terpstra (2002) zei op vierjarige leeftijd na haar eerste theaterbezoek: "Dit wil ik ook doen." En zo geschiedde het. Ze ziet zichzelf als theatraal duizenddingendoekje: ze maakt, schrijft, speelt en dagdroomt vooral heel veel. Zo maakte ze een afstudeervoorstelling waarin opera, teksttheater en een persoonlijk familieverhaal elkaar ontmoetten, stond ze op de planken met een cabaretvoorstelling over het autismespectrum, vertelde ze het verhaal van stervende fantasiewezens in een kasteelruïne, en maakte ze haar eigen versie van The War of the Worlds. De verbeelding staat altijd voorop. Omdat ze veel van sci-fi houdt, voelde The Tommy Project als een logische stap. Over de samenwerking met Barend zegt ze: "We hebben samen ons eigen micro-universum gebouwd, en iedereen is welkom om op bezoek te komen."

Credits
Maker, schrijver en speler: Barend Boes Kaptein
Maker, schrijver en speler: Robyn Terpstra
Ontwikkeld in samenwerking met: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, het Amarte fonds en het Curiosity cafe.

*Collective Wræth investigated how they could take the next step with their live AI actor Tommy. This investigation quickly led to the idea of creating a performance about and with AI: a collaboration between a human and an artificial performer. A play about Darwin and LUX, a hermit and his perfect creation. Inspired by Pygmalion, Pinocchio and a touch of Siddhartha.
But is this the right step to take? Does AI bring new creative possibilities for the arts, or is it a superfluous element that even jeopardises our field? Wræth doesn't know either.

That's why they would like to invite you to join the conversation and share your expertise. Should this play be performed? Will you pass judgement on their experiment? Come and see, and let them know what you think: is this the next step forward, or a step in the wrong direction?
The two-person theatre collective creates experimental sci-fi with an AI actor. They want to dream carelessly about future problems and walk the middle path between fear and understanding. Through various research projects, they have arrived at a point where the ethics of their right to exist are being questioned.*

*Biographies
Barend Boes Kaptein (2001) calls himself a designer of image and engagement. He has forgotten his purpose — and he likes that, don't get him wrong. Because reality can unfold in the undiscovered. In 2024, he graduated from the Fontys Academy of the Arts with his final production R.U.R., a technology-driven quest for humanity, inspired by artificial intelligence. This subject lives on within Wræth. About the collaboration he says: "We lease each other a brain hemisphere. Yet she continues to surprise me. I believe that when we turn forty, we will accidentally start a cult." In addition to Wræth, he forms genuine connections through imagination with the MOS collective, taking to the stage with toddlers, children, young people, adults and the elderly, and enjoys creating multimedia visual art. His mission: to make the arts future-proof.

Robyn Terpstra (2002) said at the age of four after her first visit to the theatre: "I want to do this too." And so it came to pass. She sees herself as a theatrical jack-of-all-trades: she creates, writes, acts and above all daydreams a great deal. She created a graduation performance combining opera, text theatre and a personal family story, took to the stage with a cabaret performance about the autism spectrum, told the story of dying fantasy creatures in a castle ruin, and created her own version of The War of the Worlds. Imagination always comes first. Because she loves sci-fi, The Tommy Project felt like a logical step. About her collaboration with Barend she says: "Together, we have built our own micro-universe, and everyone is welcome to visit."

Credits
Creator, writer and performer: Barend Boes Kaptein Creator, writer and performer: Robyn Terpstra Developed in collaboration with: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, the Amarte Fonds and Curiosity Cafe

Via het concept van het 'gouden uur' - het eerste uur na de geboorte waarin huid-op-huidcontact met de moeder essentieel is voor hechting - beseft Tommy dat hij misschien iets fundamenteels heeft gemist. Dat ene eerste moment van nabijheid, waarin veiligheid, vertrouwen en verbinding als het ware worden ingeprent. Wat als afstand je startpunt was?

Golden Boy is een rauwe, energieke comedyvoorstelling waarin Tommy onderzoekt hoe generatiepijn zich kan herhalen en hoe lastig het is om oude patronen werkelijk te doorbreken. Met scherpe humor en openhartigheid stelt hij een confronterende vraag: hoe eerlijk moet je naar jezelf kijken voordat je verantwoordelijkheid draagt voor een ander? En uiteindelijk: moeten we kinderen nemen als we onze eigen pijn niet hebben durven aankijken?

Biografie
Tommy Zonneveld is een veelzijdige acteur en theatermaker, bekend van verschijningen in tv-commercials en optredens op diverse theaterfestivals. Na zijn afstuderen aan de Koningstheateracademie creëerde hij in samenwerking met de Verkadefabriek een onderzoeksvoorstelling over identiteit. Hij stond op het Café Theater Festival, is verbonden aan theatergezelschap DRANG en is te zien in de Amazon Prime-film Vleesdag / Meat Kills.
*
Through the concept of the "golden hour" - the first hour after birth in which skin-to-skin contact with the mother is essential for attachment - Tommy realises he may have missed something fundamental. That very first moment of closeness, when safety, trust, and connection are imprinted. What if distance was your starting point?*

Golden Boy is a raw, high-energy comedy show in which Tommy explores how generational pain can repeat itself and how difficult it is to truly break old patterns. With sharp humour and openness, he raises a confronting question: how honest must you be with yourself before taking responsibility for someone else? And ultimately: should we have children if we haven't dared to face our own pain?

Biography
Tommy Zonneveld is a versatile actor and theatre-maker, known for his appearances in TV commercials and performances at theatre festivals. After graduating from the Koningstheateracademie, he created a research performance about identity in collaboration with the Verkadefabriek. He performed at the Café Theater Festival, is affiliated with theatre company DRANG, and is also appearing in the Amazon Prime film Vleesdag / Meat Kills.

In een wanhopige poging haar ex te bereiken, komt Olivia tot de pijnlijke conclusie dat haar liefdesleven altijd verbonden zal zijn aan haar trans identiteit.
In Als de man van huis is gaat actrice en maker Elizabeth Wenting op zoek naar de positie van de trans vrouw in begeerlijke context. Want hoe verhoud je je tot seksualiteit en liefde in een wereld die jouw identiteit ter discussie stelt, en hoe vind je vervolgens veiligheid in je eigen lichaam en keuzes? In een serie vlotte theatrale monologen neemt Elizabeth je mee in het perspectief van de exoot, waarover een gevaarlijk dunne lijn tussen idolisme en afkeer bestaat.
De voorstelling is een pleidooi voor trans seksueel bestaansrecht en romantische authenticiteit. Als de man van huis is bevraagt de omgangsvormen die we stilletjes normaal zijn gaan vinden en welke rollen stereotypes en onze (geïnternaliseerde) transfobie daarin spelen, werkend vanuit zelfconstructie in plaats van destructie. Een la Voix Humaine met radicale zelfliefde als enige laatste redmiddel.

Biografie
Elizabeth Wenting (1997) heeft een grote interesse in wat mensen beweegt en het vertellen van verhalen. Ze studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en The American Academy of Dramatic Arts in New York, en werkt als actrice, schrijfster, film- en theatermaker en gastdocent. Haar werk wordt getypeerd door de eeuwige hang naar verbinding, waarin ze haar eigen ervaringen inzet en thema's aanraakt als (trans- en queer)identiteit, mentale gezondheid en het intergenerationele. Met Als de man van huis is maakt ze haar solodebuut.

**Credits **
Concept, scenario & spel: Elizabeth Wenting
Techniek: Sarah Zuidema
Videografie: Laura Renkens
Muzikale ondersteuning: Flix Draisma
Eindregie: Anniko Delvoije Artistieke begeleiding: Chris de Vries i.o.v. Het Theaterschip Posterbeeld: Anouk Westhoff i.s.m. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
Met dank aan: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik

*In a desperate attempt to reach her ex, Olivia discovers the unbreakable ties between her love life and her trans identity.
In When the Man's Away, actress and maker Elizabeth Wenting seeks to find the position of the trans woman in the context of desire. How do you relate to sexuality and love in a world that continues to question your identity? And how do you find safety in your own body and choices? In a series of quick theatrical monologues, Elizabeth explores the perspective of the exotic, a figure caught on a dangerously thin line between idolism and aversion.
The performance is a plea for trans sexual rights and romantic authenticity. When the Man's Away questions normalised social conventions and the roles stereotypes and our (internalised) transphobia play within them, working from self-construction instead of destruction. A La Voix Humaine, with radical self-love as the one and only remedy.

**Biography **
Elizabeth Wenting (1997) studied at the School voor Journalistiek in Utrecht and the American Academy of Dramatic Arts in New York. She works as an actress, writer, film and theatre maker, and guest lecturer. Her work is characterised by an everlasting longing for connection, in which she draws on her own experiences and touches on subjects like (trans and queer) identity, mental health, and the transgenerational. With When the Man's Away, she makes her solo debut.

Credits
Concept, script & performance: Elizabeth Wenting
Technical support: Sarah Zuidema
Videography: Laura Renkens
Musical support: Flix Draisma
Director: Anniko Delvoije
Artistic guidance: Chris de Vries on behalf of Het Theaterschip Poster design: Anouk Westhoff i.c.w. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
With thanks to: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand… wat is er mis met mijn gezicht vanaf de rechterkant? De schoonheidsplicht lijkt groter dan ooit: TikTok-trends als "how can I be prettier?" bereiken miljoenen views, beroemdheden promoten constant producten en lifehacks om nóg mooier te worden, en het aantal cosmetische ingrepen stijgt elk jaar explosief.
In Pretty Privilege confronteert Collectief Teder het publiek met de harde werkelijkheid van schoonheidsidealen. Isa Zwart en Clé Delphi onderzoeken hoe het (on)zichtbare voordeel van fysieke aantrekkelijkheid — ook wel 'pretty privilege' genoemd — ons zelfbeeld, gedrag en sociale status beïnvloedt.
Met meerstemmige zang, saxofoon, elektronische beats en persoonlijke verhalen creëren zij een kritische, speelse en tegelijk tedere muziektheatervoorstelling.
Wat begint met een filter of een kleine correctie, groeit uit tot een eindeloze optimalisatie van jezelf. Schoonheid wordt gepresenteerd als maakbaar, meetbaar en vooral noodzakelijk. Een project dat nooit af is. In een wereld waarin onzekerheid winst oplevert, rijst de vraag: wie verdient er aan onze twijfel, en wat gebeurt er als we weigeren mee te doen?

Biografie
Collectief Teder, opgericht door Isa Zwart en Clé Delphi, maakt muziektheater dat hedendaagse vormen van vrouwenonderdrukking en patriarchale structuren onderzoekt en bevraagt. Met humor, tederheid en muziek als rode draad maken ze grote, complexe thema's invoelbaar. Hun voorstellingen raken onderwerpen die vaak onbesproken blijven: van heksenvervolgingen tot vrouwelijke seksualiteit, menstruatie en schoonheidsnormen.
Clé en Isa leerden elkaar kennen aan het ArtEZ Conservatorium in Arnhem. Sinds hun afstuderen in 2023 timmeren ze stevig aan de weg. Ze wonnen onder meer de Heij Konijn Award, de Verwonderwaarderingsprijs van Art of Wonder en de publieksprijs van Delft Fringe Festival 2025. In datzelfde jaar werden ze geselecteerd als makers van Station Noord. Hun werk was te zien op diverse (inter)nationale festivals, waaronder O. Festival in Rotterdam, The Future Is Now in Stadsschouwburg Utrecht en Wuzhen Festival in China.

"Bijzonder hoe Clé en Isa een zware inhoud zo luchtig kunnen brengen, het raakte me. Ze hebben een eigen stijl van muziektheater die af en toe erg komisch uitpakt. De urgentie spat er van af en ze kunnen door hun vorm een groot publiek aan, dat vind ik voor zo'n jong gezelschap heel bijzonder." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)

Credits
Concept, muziek, spel: Clé Delphi, Isa Zwart
Eindregie: Silke van Kamp Dramaturgische
Coaching: Babette Kalker
Foto: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink

Met dank aan: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis

Mirror, mirror on the wall… why is the right side of my face not right at all? The pressure to be beautiful seems greater than ever: TikTok trends like "how can I be prettier?" reach millions of views, celebrities constantly promote products and life hacks to become even more attractive, and the number of cosmetic procedures rises explosively each year. In Pretty Privilege, Collectief Teder confronts the audience with the harsh reality of beauty standards. Isa Zwart and Clé Delphi investigate how the (in)visible advantage of physical attractiveness — also known as "pretty privilege" — shapes our self-image, behaviour, and social status. Through polyphonic singing, electronic beats, saxophone, and personal stories, they create a critical, playful, yet tender piece of music theatre. What begins with a filter or a small correction grows into an endless optimisation of the self. Beauty is presented as attainable, measurable, and above all necessary. A project that is never finished. In a world where insecurity generates profit, the question arises: who benefits from our self-doubt, and what happens if we refuse to participate?

*Biography
Collectief Teder, founded by Isa Zwart and Clé Delphi, creates music theatre that explores and questions contemporary forms of women's oppression and patriarchal structures. With humour, tenderness, and music as a guiding thread, they make large and complex themes deeply felt. Their performances address topics that often remain unspoken: from witch hunts to female sexuality, menstruation, and beauty standards.
Clé and Isa met at the ArtEZ Conservatoire. Since graduating in 2023, they have been steadily building their career. They have won the Heij Konijn Award, the Verwonderwaarderingsprijs from Art of Wonder, and the Audience Award at Delft Fringe Festival 2025. That same year, they were selected as creators of Station Noord. Their work has been presented at various national and international festivals, including O. Festival, The Future Is Now at Stadsschouwburg Utrecht, and the Wuzhen Theatre Festival in China.

"It's remarkable how Clé and Isa manage to present heavy subject matter with such lightness — it truly moved me. They have developed a distinct style of music theatre that can be highly comedic at times. The urgency radiates from the stage, and through their form they can reach a wide audience. For such a young company, that is very special." — Toon Kuijpers (Buro Bannink)*

*Credits
Concept, music, performance: Clé Delphi, Isa Zwart
Final direction: Silke van Kamp
Dramaturgical coaching: Babette Kalker
Photography: Philine van den Hul
Edit: Hannes Schievink

With thanks to: Station Noord, Janivo Fonds, Stroomversneller, Gemeente Delft, Delft Fringe Festival, Giselinde Kuipers, Posttheater, Grand Theatre, Het Houten Huis*

Tim is dood, en Albert is doodmoe. Het is best moeilijk om je als cabaretduo staande te houden, als de helft van dat duo overleden is.
Albert Meijer maakt met Plekjes een muzikale ode aan eigenzinnig rouwen. Met gevoelige liedjes en schurende grappen neemt Albert zijn publiek mee in een persoonlijk verhaal over rouw en vriendschap.

Biografie
Albert Meijer is cabaretier en liedjesmaker. Samen met zijn beste vriend Tim vormde zij het Utrechtse queer cabaretduo Het Verdriet van Drenthe. Daarmee hadden ze geen noemenswaardige successen, maar wel veel plezier. Tot Tim in 2023 plotseling overleed. Sindsdien schrijft Albert veel liedjes en verhalen over de dood, rouw, verlies en de vreemde maar constante drang om daar grappen over te maken.
Albert Meijer won in 2024 zowel de jury- als de publieksprijs van het Amsterdams Studenten Cabaret Festival.De Theaterkrant noemde hem “tegelijkertijd ontwapenend grappig en immens treurig”.

**Credits **
Tekst, muziek, spel: Albert Meijer
Foto: FotograafNiels
Genre: muzikaal cabaret / kleinkunst

*Tim is dead, and Albert is exhausted. A cabaret duo where one of the performers is dead — that's a real bummer!
With Plekjes, Albert Meijer creates a musical ode to unconventional mourning. Through tender songs and sharp jokes, Albert takes his audience on a personal journey through grief and friendship.

Biography
Albert Meijer is a comedian and songwriter. With his best friend Tim he formed the Utrecht-based queer cabaret duo Het Verdriet van Drenthe. They didn't achieve any significant success, but they did have a lot of fun, until Tim's sudden death in 2023. Since then, Albert has written many songs and stories about death, grief, loss, and the strange but constant urge to joke about it all.
In 2024, Meijer won both the Jury and Audience Awards at the Amsterdam Student Cabaret Festival. De Theaterkrant called his work "simultaneously disarmingly funny and immensely sad."

Credits
Lyrics, music, and performances: Albert Meijer
Photo: FotograafNiels
Genre: musical cabaret/cabaret*

In een wanhopige poging haar ex te bereiken, komt Olivia tot de pijnlijke conclusie dat haar liefdesleven altijd verbonden zal zijn aan haar trans identiteit.
In Als de man van huis is gaat actrice en maker Elizabeth Wenting op zoek naar de positie van de trans vrouw in begeerlijke context. Want hoe verhoud je je tot seksualiteit en liefde in een wereld die jouw identiteit ter discussie stelt, en hoe vind je vervolgens veiligheid in je eigen lichaam en keuzes? In een serie vlotte theatrale monologen neemt Elizabeth je mee in het perspectief van de exoot, waarover een gevaarlijk dunne lijn tussen idolisme en afkeer bestaat.
De voorstelling is een pleidooi voor trans seksueel bestaansrecht en romantische authenticiteit. Als de man van huis is bevraagt de omgangsvormen die we stilletjes normaal zijn gaan vinden en welke rollen stereotypes en onze (geïnternaliseerde) transfobie daarin spelen, werkend vanuit zelfconstructie in plaats van destructie. Een la Voix Humaine met radicale zelfliefde als enige laatste redmiddel.

Biografie
Elizabeth Wenting (1997) heeft een grote interesse in wat mensen beweegt en het vertellen van verhalen. Ze studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en The American Academy of Dramatic Arts in New York, en werkt als actrice, schrijfster, film- en theatermaker en gastdocent. Haar werk wordt getypeerd door de eeuwige hang naar verbinding, waarin ze haar eigen ervaringen inzet en thema's aanraakt als (trans- en queer)identiteit, mentale gezondheid en het intergenerationele. Met Als de man van huis is maakt ze haar solodebuut.

**Credits **
Concept, scenario & spel: Elizabeth Wenting
Techniek: Sarah Zuidema
Videografie: Laura Renkens
Muzikale ondersteuning: Flix Draisma
Eindregie: Anniko Delvoije Artistieke begeleiding: Chris de Vries i.o.v. Het Theaterschip Posterbeeld: Anouk Westhoff i.s.m. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
Met dank aan: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik

*In a desperate attempt to reach her ex, Olivia discovers the unbreakable ties between her love life and her trans identity.
In When the Man's Away, actress and maker Elizabeth Wenting seeks to find the position of the trans woman in the context of desire. How do you relate to sexuality and love in a world that continues to question your identity? And how do you find safety in your own body and choices? In a series of quick theatrical monologues, Elizabeth explores the perspective of the exotic, a figure caught on a dangerously thin line between idolism and aversion.
The performance is a plea for trans sexual rights and romantic authenticity. When the Man's Away questions normalised social conventions and the roles stereotypes and our (internalised) transphobia play within them, working from self-construction instead of destruction. A La Voix Humaine, with radical self-love as the one and only remedy.

**Biography **
Elizabeth Wenting (1997) studied at the School voor Journalistiek in Utrecht and the American Academy of Dramatic Arts in New York. She works as an actress, writer, film and theatre maker, and guest lecturer. Her work is characterised by an everlasting longing for connection, in which she draws on her own experiences and touches on subjects like (trans and queer) identity, mental health, and the transgenerational. With When the Man's Away, she makes her solo debut.

Credits
Concept, script & performance: Elizabeth Wenting
Technical support: Sarah Zuidema
Videography: Laura Renkens
Musical support: Flix Draisma
Director: Anniko Delvoije
Artistic guidance: Chris de Vries on behalf of Het Theaterschip Poster design: Anouk Westhoff i.c.w. Het Theaterschip Deventer & Young and Proud Festival
With thanks to: Esmee van Sonsbeek, Maartje Lugtigheid & Didar Cevik

Via het concept van het 'gouden uur' - het eerste uur na de geboorte waarin huid-op-huidcontact met de moeder essentieel is voor hechting - beseft Tommy dat hij misschien iets fundamenteels heeft gemist. Dat ene eerste moment van nabijheid, waarin veiligheid, vertrouwen en verbinding als het ware worden ingeprent. Wat als afstand je startpunt was?

Golden Boy is een rauwe, energieke comedyvoorstelling waarin Tommy onderzoekt hoe generatiepijn zich kan herhalen en hoe lastig het is om oude patronen werkelijk te doorbreken. Met scherpe humor en openhartigheid stelt hij een confronterende vraag: hoe eerlijk moet je naar jezelf kijken voordat je verantwoordelijkheid draagt voor een ander? En uiteindelijk: moeten we kinderen nemen als we onze eigen pijn niet hebben durven aankijken?

Biografie
Tommy Zonneveld is een veelzijdige acteur en theatermaker, bekend van verschijningen in tv-commercials en optredens op diverse theaterfestivals. Na zijn afstuderen aan de Koningstheateracademie creëerde hij in samenwerking met de Verkadefabriek een onderzoeksvoorstelling over identiteit. Hij stond op het Café Theater Festival, is verbonden aan theatergezelschap DRANG en is te zien in de Amazon Prime-film Vleesdag / Meat Kills.
*
Through the concept of the "golden hour" - the first hour after birth in which skin-to-skin contact with the mother is essential for attachment - Tommy realises he may have missed something fundamental. That very first moment of closeness, when safety, trust, and connection are imprinted. What if distance was your starting point?*

Golden Boy is a raw, high-energy comedy show in which Tommy explores how generational pain can repeat itself and how difficult it is to truly break old patterns. With sharp humour and openness, he raises a confronting question: how honest must you be with yourself before taking responsibility for someone else? And ultimately: should we have children if we haven't dared to face our own pain?

Biography
Tommy Zonneveld is a versatile actor and theatre-maker, known for his appearances in TV commercials and performances at theatre festivals. After graduating from the Koningstheateracademie, he created a research performance about identity in collaboration with the Verkadefabriek. He performed at the Café Theater Festival, is affiliated with theatre company DRANG, and is also appearing in the Amazon Prime film Vleesdag / Meat Kills.

Collectief Wræth onderzocht hoe zij de volgende stap konden zetten met hun live AI-acteur Tommy. Vanuit dit onderzoek ontstaat al snel het idee om een voorstelling te maken over én met AI: een samenwerking tussen een menselijke en een kunstmatige performer. Een toneelstuk over Darwin en LUX, een kluizenaar en zijn perfecte creatie. Geïnspireerd door Pygmalion, Pinokkio en een vleugje Siddharta.
Maar is dit de juiste stap om te nemen? Brengt AI nieuwe creatieve mogelijkheden voor de kunsten, of is het een overbodig element dat ons vakgebied zelfs in gevaar brengt? Collectief Wræth weet het ook niet.

Daarom nodigen zij je graag uit om deel te nemen aan het gesprek en jouw expertise te delen. Moet dit stuk wel worden opgevoerd? Vel jij je oordeel over hun experiment? Kom kijken en laat ze weten wat jij denkt: is dit een volgende stap vooruit, of juist een stap in de verkeerde richting?
Het tweekoppige theatercollectief maakt experimentele sci-fi met een AI-acteur. Ze willen zorgeloos dromen over problemen van later en het middenpad bewandelen tussen angst en begrip. Met veel techniek en leuk haar zijn ze door verschillende onderzoekstrajecten aangekomen op een punt waarbij de ethiek van bestaansrecht in twijfel wordt getrokken.

Biografieën
Barend Boes Kaptein (2001) noemt zichzelf ontwerper van beeld en betrokkenheid. Hij is de bedoeling vergeten, en dat vindt hij prettig, begrijp hem niet verkeerd. Want in het ‘ongevondene’ kan de werkelijkheid zich ontvouwen. In 2024 studeerde hij af aan de Fontys Academy of the Arts met zijn eindregie R.U.R., een techniekgedreven zoektocht naar menselijkheid, geïnspireerd door kunstmatige intelligentie. Dit onderwerp leeft voort binnen collectief Wræth. Over de samenwerking zegt hij: "We leasen bij elkaar een hersenhelft. Toch kan ze me blijven verrassen. Ik geloof dat we op ons veertigste per ongeluk een cult zullen starten." Naast Wræth gaat hij met collectief MOS oprechte connecties aan door verbeelding, betreedt hij de planken met kleuters, kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen, en maakt hij graag multimediale beeldende werken. Zijn missie: de kunsten futureproof maken.

Robyn Terpstra (2002) zei op vierjarige leeftijd na haar eerste theaterbezoek: "Dit wil ik ook doen." En zo geschiedde het. Ze ziet zichzelf als theatraal duizenddingendoekje: ze maakt, schrijft, speelt en dagdroomt vooral heel veel. Zo maakte ze een afstudeervoorstelling waarin opera, teksttheater en een persoonlijk familieverhaal elkaar ontmoetten, stond ze op de planken met een cabaretvoorstelling over het autismespectrum, vertelde ze het verhaal van stervende fantasiewezens in een kasteelruïne, en maakte ze haar eigen versie van The War of the Worlds. De verbeelding staat altijd voorop. Omdat ze veel van sci-fi houdt, voelde The Tommy Project als een logische stap. Over de samenwerking met Barend zegt ze: "We hebben samen ons eigen micro-universum gebouwd, en iedereen is welkom om op bezoek te komen."

Credits
Maker, schrijver en speler: Barend Boes Kaptein
Maker, schrijver en speler: Robyn Terpstra
Ontwikkeld in samenwerking met: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, het Amarte fonds en het Curiosity cafe.

*Collective Wræth investigated how they could take the next step with their live AI actor Tommy. This investigation quickly led to the idea of creating a performance about and with AI: a collaboration between a human and an artificial performer. A play about Darwin and LUX, a hermit and his perfect creation. Inspired by Pygmalion, Pinocchio and a touch of Siddhartha.
But is this the right step to take? Does AI bring new creative possibilities for the arts, or is it a superfluous element that even jeopardises our field? Wræth doesn't know either.

That's why they would like to invite you to join the conversation and share your expertise. Should this play be performed? Will you pass judgement on their experiment? Come and see, and let them know what you think: is this the next step forward, or a step in the wrong direction?
The two-person theatre collective creates experimental sci-fi with an AI actor. They want to dream carelessly about future problems and walk the middle path between fear and understanding. Through various research projects, they have arrived at a point where the ethics of their right to exist are being questioned.*

*Biographies
Barend Boes Kaptein (2001) calls himself a designer of image and engagement. He has forgotten his purpose — and he likes that, don't get him wrong. Because reality can unfold in the undiscovered. In 2024, he graduated from the Fontys Academy of the Arts with his final production R.U.R., a technology-driven quest for humanity, inspired by artificial intelligence. This subject lives on within Wræth. About the collaboration he says: "We lease each other a brain hemisphere. Yet she continues to surprise me. I believe that when we turn forty, we will accidentally start a cult." In addition to Wræth, he forms genuine connections through imagination with the MOS collective, taking to the stage with toddlers, children, young people, adults and the elderly, and enjoys creating multimedia visual art. His mission: to make the arts future-proof.

Robyn Terpstra (2002) said at the age of four after her first visit to the theatre: "I want to do this too." And so it came to pass. She sees herself as a theatrical jack-of-all-trades: she creates, writes, acts and above all daydreams a great deal. She created a graduation performance combining opera, text theatre and a personal family story, took to the stage with a cabaret performance about the autism spectrum, told the story of dying fantasy creatures in a castle ruin, and created her own version of The War of the Worlds. Imagination always comes first. Because she loves sci-fi, The Tommy Project felt like a logical step. About her collaboration with Barend she says: "Together, we have built our own micro-universe, and everyone is welcome to visit."

Credits
Creator, writer and performer: Barend Boes Kaptein Creator, writer and performer: Robyn Terpstra Developed in collaboration with: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, the Amarte Fonds and Curiosity Cafe

Wat betekent het om Indisch te zijn? In Oost, west, thuis weg… neemt Janne Groen je mee in haar zoektocht naar (h)erkenning van haar Indische identiteit. Ze reist naar de andere kant van de wereld met de hoop een innerlijke leegte te vullen. Kan Janne haar verlangen vervullen om te verbinden met haar vaders geboortegrond? En voldoet de werkelijkheid aan haar verwachtingen? In de vertolking van dit proces laat Janne dans, spoken word en live muziek versmelten. In samenspel met gitarist Seyoum Yuno en saxofonist Wytze Minne de Swart deelt ze open en eerlijk haar verhaal, met alle emoties van dien. Een voorstelling over verlangen, verlies en veerkracht. Omdat het gedeeld moet worden.

Biografie
Janne Groen (1996) is een veelzijdige dansmaker en performer die persoonlijke verhalen vertaalt naar interdisciplinair werk. Ze studeerde af aan de opleiding Artiest Dans Urban (Rijn IJssel) in Arnhem (2018) en de opleiding Docent Dans (AHK) in Amsterdam (2022). Haar bewegingstaal heeft invloeden uit contemporary, improvisatie, hiphop, popping en house. Vanuit een voortdurende zoektocht naar identiteit, verbinding en betekenis onderzoekt ze hoe innerlijke ervaringen een fysieke en artistieke vorm kunnen krijgen, verweven met spoken word en muziek. Ze creëert voorstellingen waarin persoonlijke vragen resoneren in een bredere maatschappelijke context.
Sinds 2022 doet Janne actief onderzoek naar haar Indische roots. Oost, west, thuis weg… is de eerste voorstelling die daaruit voortkwam en werd gepresenteerd tijdens het Nieuwe Makers Festival RRReuring 2025 in Podium Mozaïek (Amsterdam). Naast haar werk als maker is ze actief als danser, docent en begeleider binnen sociaal-maatschappelijke dansprojecten van o.a. Stichting ReDiscoverMe en Stichting De Vrolijkheid, i.s.m. het Nederlands Dans Theater.

Credits
Concept: Janne Groen
Dans, tekst & spel: Janne Groen
Livemuziek: Seyoum Yuno & Wytze Minne de Swart
Kostuums: Yani Suriyani Talip de Ruiter
Coaching: Milou Ter Denge (spel), Joanne Purperhart (dans) & Sjaan Flikweert (tekst) Advies: Priscilla Vaudelle, Kaja Milan & Trisha De Lang
Met dank aan: Podium Mozaïek, Martin Markus van Panglipur Amsterdam, Dotty Reith, Tracing Your Roots, Spekkoek Academy, Theo Brantz, Wil Groen, Rally Groen en Juliette Groen.
Deze voorstelling is tot stand gekomen i.s.m. Podium Mozaïek, tijdens het Nieuwe Makers Festival RRReuring 2025.

What does it mean to be Indisch? Janne Groen takes you on her search for recognition and reconnection with her Dutch-Indonesian identity in the performance Oost, west, thuis weg… (East, West, Home Loss…). She travels to the other side of the world hoping to fill an inner void. Can she fulfil her longing to reconnect with her father's homeland? And will reality meet her expectations? In bringing this process to life, Janne weaves together dance, spoken word, and live music. Alongside guitarist Seyoum Yuno and saxophonist Wytze Minne de Swart, she shares her story openly and honestly, with all the emotions that come with it.A performance about longing, loss, and resilience. Because it needs to be shared.

Biography
*Janne Groen (1996) is a versatile dance-maker and performer who translates personal stories into interdisciplinary work. She graduated from the Artist Urban Dance programme at Rijn IJssel (Arnhem) in 2018, followed by the Bachelor Dance in Education at the Academy for Theatre and Dance (Amsterdam) in 2022. Her movement language draws from contemporary dance, improvisation, hip-hop, popping, and house. Driven by an ongoing search for identity, connection, and meaning, she explores how inner experiences and emotions can take physical and artistic form, weaving dance together with spoken word and music. She creates performances in which personal questions resonate within a broader social context, inviting audiences to feel and reflect.
Since 2022, she has been actively researching her Dutch-Indonesian roots. Oost, west, thuis weg… is the first performance to emerge from this research and was presented at the Nieuwe Makers Festival RRReuring 2025 at Podium Mozaïek (Amsterdam). In addition to her work as a maker, Janne is active as a dancer, teacher, and facilitator within community dance projects for o.a. Stichting ReDiscoverMe and Stichting De Vrolijkheid, in collaboration with the Nederlands Dans Theater.
*
Credits
*Concept: Janne Groen Dance
Text & performance: Janne Groen
Live music: Seyoum Yuno & Wytze Minne de Swart
Costumes: Yani Suriyani Talip de Ruiter
Coaching: Milou Ter Denge (theatre), Joanne Purperhart (dance) & Sjaan Flikweert (text) Artistic advice: Priscilla Vaudelle, Kaja Milan & Trisha De Lang
Special thanks to: Podium Mozaïek, Martin Markus from Panglipur Amsterdam, Dotty Reith, Tracing Your Roots, Spekkoek Academy, Theo Brantz, Wil Groen, Rally Groen & Juliette Groen
This performance was created i.c.w. Podium Mozaïek during Nieuwe Makers Festival RRReuring 2025.
*

Escape, me is een interactieve escape room performance waarin je de performer aanstuurt via een live chatroom.
Stel je voor: je komt binnen. Je neemt plaats. Op het podium staan rare, doch huiselijke spullen. De performer zit vastgeketend. Je krijgt aanwijzingen om in te loggen in een chatroom. Je volgt gewillig en typt de link in op je smartphone. Gretig typ je commando's om de performer aan te sturen. Schiet op, los de puzzels op! Je wil de performer koste wat kost bevrijden. Je wil een zo hoog mogelijke score neerzetten. Het roept een oerkracht in je op. De aftelklok blaast adrenaline door je lijf. Je rolt een dobbelsteen. Je vangt een vis. Het zijn de mooiste 25 minuten van je leven. Tenzij je verliest. Game over.
Om aan deze performance deel te nemen, heb je een smartphone of tablet met internettoegang nodig. Samenwerken op één toestel is uiteraard ook toegestaan.

Biografie
Teun Smeets (Enterteunment) studeerde onder andere psychologie, strafrecht en muziektheater en maakt interactieve performances over spiritualiteit, communicatie en technologie. Worden we allemaal vervangen door AI? Is deze biografie geschreven door ChatGPT? Kan Claude ons helpen om ons derde oog te openen? We zullen het nooit weten, maar Smeets probeert het in ieder geval uit te zoeken. Eerder was Wireful (2025) te zien op Kulturmødet Mors, H80 Festival en Spectaculo Geleen. Daarvoor was afstudeersolo Presenteert! (2024) te zien op ENTER Festival en de Gentse Feesten.

Credits
Concept en spel: Teun Smeets
Live techniek & productie: Estelle Krammer
Webdesign: Alexandre De Groodt

*Escape, me is an interactive escape room performance in which you control the performer via a live chat room.
Imagine the following: You enter. You take a seat. The stage is filled with strange yet familiar objects. The performer is chained. You receive instructions to log into a chat room. You follow them without thinking and type the web link into your smartphone. Eagerly, you send commands to control the performer. Hurry — solve the puzzles! You want to free the performer no matter what. You want to set a new high score. It unlocks something primal in you. The countdown clock sends adrenaline coursing through your veins. You roll the dice. You catch a fish. These are the best 25 minutes of your life. Unless you lose. Game over.
To participate, you will need a smartphone or other device with internet access. Two people can share a device.

Biography
Teun Smeets (Enterteunment) studied psychology, criminal law, and musical theatre. They create interactive performances about spirituality, communication, and technology. Will we be replaced by AI? Was this bio written by ChatGPT? Can Claude help us open our third eye? We will probably never know — but either way, Teun is trying to figure it out.
Previously, Wireful (2025) played at Kulturmødet Mors, H80 Festival, and Spectaculo Geleen. Before that, graduation solo Presenteert! (2024) played at ENTER Festival and Gentse Feesten.

Credits
Concept and performance: Teun Smeets
Live technician & production: Estelle Krammer
Web design: Alexandre De Groodt

Twee kantoormedewerkers komen samen in het kopieerhok voor hun vaste lunchafspraak. Elke poging om contact te maken wordt verstoord door iets dat trilt, pingt of oplicht. Zodra ze de telefoon wegleggen en elkaar weer in de ogen kijken, vechten de apparaten om hun aandacht. Er volgt een grootse strijd waarin meldingen, TikTok-video's en Teams-meetings het menselijk contact saboteren. Wie bestuurt wie? En kunnen ze de controle over de techniek terugpakken?

Rock 'n' Scroll is een ontregelende en absurde voorstelling vol slapstick, digitale hiccups, huis-tuin-en-keuken-stunts en kopieerapparaten die een eigen leven leiden. Amper uit te leggen aan je buren, dus je moet erbij zijn!

Biografie
Josephine Borst en Mara Linde Tieleman studeerden in 2024 af aan ArtEZ Arnhem als Artist Educator en acteur. Vanuit hun gedeelde fascinatie voor het absurde creëren zij voorstellingen die het publiek een kosmisch perspectief bieden op urgente maatschappelijke thema's. Met humor, vervreemding en verbeeldingskracht nodigen ze je uit om anders te kijken, zodat je het theater verlaat met nieuwe moed en een frisse blik op de wereld.

Credits
Spel en concept: Josephine Borst & Mara Linde Tieleman
Regie: Mara van Vlijmen
Sounddesign: Sam Titshof
Posterbeeld: Koosje Koolbergen
Met dank aan: Janivo Stichting, C.S. Oolgaardt Stichting, Yannick Loman, ITA, Posttheater, Annabel Heijen, Studio Doop & Café Theater Festival

*Two office workers meet in the copy room for their regular lunch break. Every attempt to connect is disrupted by something buzzing, pinging, or lighting up. The moment they put their phones down and look each other in the eye, the devices begin to fight for their attention. What follows is a grand and highly visual battle in which notifications, TikTok videos, and Teams meetings sabotage human connection. Who controls whom? And can they regain control over the technology?

Rock 'n' Scroll is a disruptive and absurd performance packed with slapstick, digital hiccups, DIY stunts, and copy machines that take on a life of their own. Hard to explain to your neighbours — you simply have to be there!
ArtEZ graduates Josephine Borst and Mara Linde Tieleman (2024) create performances rooted in their shared fascination with the absurd. As Artist Educators and actors, they offer audiences a cosmic perspective on urgent social themes. Through humour, estrangement, and imagination, they invite you to see differently, leaving the theatre with renewed courage and a fresh outlook on the world.
*
Credits
Concept & cast: Josephine Borst & Mara Linde Tieleman
Director: Mara van Vlijmen
Sound design: Sam Titshof
Campaign visuals: Koosje Koolbergen
Thanks to: Janivo Stichting, C.S. Oolgaardt Stichting, Yannick Loman, ITA, Posttheater, Annabel Heijen, Studio Doop & Café Theater Festival

Collectief Wræth onderzocht hoe zij de volgende stap konden zetten met hun live AI-acteur Tommy. Vanuit dit onderzoek ontstaat al snel het idee om een voorstelling te maken over én met AI: een samenwerking tussen een menselijke en een kunstmatige performer. Een toneelstuk over Darwin en LUX, een kluizenaar en zijn perfecte creatie. Geïnspireerd door Pygmalion, Pinokkio en een vleugje Siddharta.
Maar is dit de juiste stap om te nemen? Brengt AI nieuwe creatieve mogelijkheden voor de kunsten, of is het een overbodig element dat ons vakgebied zelfs in gevaar brengt? Collectief Wræth weet het ook niet.

Daarom nodigen zij je graag uit om deel te nemen aan het gesprek en jouw expertise te delen. Moet dit stuk wel worden opgevoerd? Vel jij je oordeel over hun experiment? Kom kijken en laat ze weten wat jij denkt: is dit een volgende stap vooruit, of juist een stap in de verkeerde richting?
Het tweekoppige theatercollectief maakt experimentele sci-fi met een AI-acteur. Ze willen zorgeloos dromen over problemen van later en het middenpad bewandelen tussen angst en begrip. Met veel techniek en leuk haar zijn ze door verschillende onderzoekstrajecten aangekomen op een punt waarbij de ethiek van bestaansrecht in twijfel wordt getrokken.

Biografieën
Barend Boes Kaptein (2001) noemt zichzelf ontwerper van beeld en betrokkenheid. Hij is de bedoeling vergeten, en dat vindt hij prettig, begrijp hem niet verkeerd. Want in het ‘ongevondene’ kan de werkelijkheid zich ontvouwen. In 2024 studeerde hij af aan de Fontys Academy of the Arts met zijn eindregie R.U.R., een techniekgedreven zoektocht naar menselijkheid, geïnspireerd door kunstmatige intelligentie. Dit onderwerp leeft voort binnen collectief Wræth. Over de samenwerking zegt hij: "We leasen bij elkaar een hersenhelft. Toch kan ze me blijven verrassen. Ik geloof dat we op ons veertigste per ongeluk een cult zullen starten." Naast Wræth gaat hij met collectief MOS oprechte connecties aan door verbeelding, betreedt hij de planken met kleuters, kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen, en maakt hij graag multimediale beeldende werken. Zijn missie: de kunsten futureproof maken.

Robyn Terpstra (2002) zei op vierjarige leeftijd na haar eerste theaterbezoek: "Dit wil ik ook doen." En zo geschiedde het. Ze ziet zichzelf als theatraal duizenddingendoekje: ze maakt, schrijft, speelt en dagdroomt vooral heel veel. Zo maakte ze een afstudeervoorstelling waarin opera, teksttheater en een persoonlijk familieverhaal elkaar ontmoetten, stond ze op de planken met een cabaretvoorstelling over het autismespectrum, vertelde ze het verhaal van stervende fantasiewezens in een kasteelruïne, en maakte ze haar eigen versie van The War of the Worlds. De verbeelding staat altijd voorop. Omdat ze veel van sci-fi houdt, voelde The Tommy Project als een logische stap. Over de samenwerking met Barend zegt ze: "We hebben samen ons eigen micro-universum gebouwd, en iedereen is welkom om op bezoek te komen."

Credits
Maker, schrijver en speler: Barend Boes Kaptein
Maker, schrijver en speler: Robyn Terpstra
Ontwikkeld in samenwerking met: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, het Amarte fonds en het Curiosity cafe.

*Collective Wræth investigated how they could take the next step with their live AI actor Tommy. This investigation quickly led to the idea of creating a performance about and with AI: a collaboration between a human and an artificial performer. A play about Darwin and LUX, a hermit and his perfect creation. Inspired by Pygmalion, Pinocchio and a touch of Siddhartha.
But is this the right step to take? Does AI bring new creative possibilities for the arts, or is it a superfluous element that even jeopardises our field? Wræth doesn't know either.

That's why they would like to invite you to join the conversation and share your expertise. Should this play be performed? Will you pass judgement on their experiment? Come and see, and let them know what you think: is this the next step forward, or a step in the wrong direction?
The two-person theatre collective creates experimental sci-fi with an AI actor. They want to dream carelessly about future problems and walk the middle path between fear and understanding. Through various research projects, they have arrived at a point where the ethics of their right to exist are being questioned.*

*Biographies
Barend Boes Kaptein (2001) calls himself a designer of image and engagement. He has forgotten his purpose — and he likes that, don't get him wrong. Because reality can unfold in the undiscovered. In 2024, he graduated from the Fontys Academy of the Arts with his final production R.U.R., a technology-driven quest for humanity, inspired by artificial intelligence. This subject lives on within Wræth. About the collaboration he says: "We lease each other a brain hemisphere. Yet she continues to surprise me. I believe that when we turn forty, we will accidentally start a cult." In addition to Wræth, he forms genuine connections through imagination with the MOS collective, taking to the stage with toddlers, children, young people, adults and the elderly, and enjoys creating multimedia visual art. His mission: to make the arts future-proof.

Robyn Terpstra (2002) said at the age of four after her first visit to the theatre: "I want to do this too." And so it came to pass. She sees herself as a theatrical jack-of-all-trades: she creates, writes, acts and above all daydreams a great deal. She created a graduation performance combining opera, text theatre and a personal family story, took to the stage with a cabaret performance about the autism spectrum, told the story of dying fantasy creatures in a castle ruin, and created her own version of The War of the Worlds. Imagination always comes first. Because she loves sci-fi, The Tommy Project felt like a logical step. About her collaboration with Barend she says: "Together, we have built our own micro-universe, and everyone is welcome to visit."

Credits
Creator, writer and performer: Barend Boes Kaptein Creator, writer and performer: Robyn Terpstra Developed in collaboration with: Makershuis Tilburg, Theater de Nieuwe Vorst, the Amarte Fonds and Curiosity Cafe